Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010


Με αγωγή κατά του ΓΕΕΘΑ απειλούν Τζούλια και Φουρθιώτης

Το σίριαλ «Η Τζούλια στο Πολεμικό Μουσείο» συνεχίζεται με τον «μάνατζερ» Μένιο Φουρθιώτη να απειλεί το ... ΓΕΕΘΑ με κατάθεση αγωγής ενός εκατομμυρίου ευρώ για «προσβολή προσωπικότητας» (σ.σ.: της προσωπικότητας του Μένιου...) επειδή «διασύρθηκε» από όλο αυτόν το θόρυβο και το ΓΕΕΘΑ έδωσε στην δημοσιότητα τις φωτογραφίες από τη επίσκεψη στο Πολεμικό Μουσείο.

«Δεν γνώριζα ότι απαγορεύεται, που θέλατε να το ξέρω; Οι φρουροί μας υποδέχθηκαν, δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα στην άφιξη και παραμονή μας. Γράφει πουθενά ότι απογορεύεται να το επισκεπτόμαστε βράδυ;» διερωτήθηκε ο μάνατζερ Φουρθιώτης σε δηλώσεις του. Από το ΓΕΕΘΑ μέχρι στιγμής δεν υπήρξε αντίδραση...

Πάντως όπως ανακοίνωσε ο Μένιος, η αγωγή ήδη συντάσσεται. Βέβαια, ένα καλό ερώτημα που κρύβεται πίσω απ'όλα αυτά είναι το ποιός έδωσε στην δημοσιότητα την επίσκεψη της Τζούλιας και του Μένιου στο Πολεμικό Μουσείο....

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ξεκίνησε μεγάλη Ρωσική άσκηση στην Άπω Ανατολή


Σε εξέλιξη βρίσκεται από χθές μεγάλη στρατιωτική άσκηση της Ρωσίας στο Βοστόκ της Σιβηρίας.

Η ασκηση περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό Ρώσων στρατιωτών (πάνω από 20.000) ,70 αεροσκάφη της Π.Α και τουλάχιστον 30 πολεμικά πλοία!!!

Συμφωνα με τον Ρώσο επιτελάρχη Κο Μακάροφ η φετινή άσκηση περιλαμβάνει αεροπορικές και αμφίβιες επιχειρήσεις , αποβάσεις και ανάπτυξη του στρατού ξηράς σε ενδεχόμενη στρατιωτική εμπλοκή.

Ο Ρώσος στρατηγός συμπλήρωσε ότι η άσκηση δεν στρέφεται εναντίων κάποιας χώρας συγκεκριμένα αλλά αποτελεί τακτική διακλαδική άσκηση των Ρωσικών ενόπλων δυνάμεων

Φέτος όμως εντύπωση προκαλεί η συμμετοχή υπερδιπλάσιου αριθμού στρατιωτικών (σε σχέση με το 2008) ενώ η άσκηση πραγματοποιείται με πραγματικά πυρά.

Τμήμα ειδήσεων elliniki stratigiki

Έναρξη ερευνών για πετρέλαιο στο Νομό Ιωαννίνων!
(θα μας επιτρέψουν οι ..Τούρκοι;)


Έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ήπειρο. Πρώτο στη λίστα το Καλπάκι!

Την έναρξη ερευνών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε εθνικά χωρικά ύδατα και εδάφη, σε χρονικό ορίζοντα ενός έτους, προανήγγειλε ο... Υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Γιάννης Μανιάτης, το βράδυ της Πέμπτης, σε συνέντευξή του στο ραδιοσταθμό Real.

«Οι ενδείξεις που έχουμε στα εθνικά χωρικά ύδατα είναι αρκετά ισχυρές, ώστε να μας πείθουν ότι πρέπει ταχύτατα να δημιουργήσουμε έναν δημόσιο φορέα, ο οποίος με αξιοκρατία και με πλήρη διαφάνεια θα προκηρύξει διαγωνισμούς, προκειμένου να έρθουν σοβαροί επενδυτές να ψάξουν για πετρέλαιο στον τόπο μας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Υφυπουργός.

Ερωτηθείς ποιες περιοχές είναι υποψήφιες για έρευνα, επεσήμανε πως «υπάρχουν περιοχές που δεν έχουμε αποκλείσει ότι υπάρχει πετρέλαιο. Στην περιοχή των Ιωαννίνων, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του Πατραϊκού Κόλπου» και πρόσθεσε: «Μιλώ για έρευνες που ξεκίνησαν και για διαφόρους λόγους σταμάτησαν, χωρίς να διαπιστωθεί εάν υπάρχει κάτι. Αλλά, έχουμε εκεί σοβαρές ενδείξεις ύπαρξης κοιτασμάτων. Και αλλού, που δεν θεωρώ ότι είναι σκόπιμο και χρήσιμο να αναφερθώ».

Σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη, είναι θέμα λίγων εβδομάδων να παρθεί η νομοθετική πρωτοβουλία για τη δημιουργία μονομετοχικής Ανώνυμης Εταιρείας, που θα ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δημόσιο, η οποία θα προσδιορίσει τις περιοχές (τα λεγόμενα «οικόπεδα») και θα προκηρύξει τους διαγωνισμούς για την προσέλκυση επενδυτών που θα αναλάβουν την έρευνα «και μετά να προχωρήσουμε, σε διάστημα ενός έτους το αργότερο, σε ανάθεση ερευνών».

Η γεώτρηση του Καλπακίου

Το πετρελαϊκό ενδιαφέρον στην Ήπειρο εντοπίζεται στην περιοχή των Νεγράδων Καλπακίου.Στις 12 Σεπτεμβρίου του 2001, το γεωτρύπανο της εταιρείας «Enterprise Oil Exploration» άρχισε να δουλεύει και να «τρυπά» τη γη των Νεγράδων, επτά χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Καλπακίου, στο πλαίσιο της ερευνητικής γεώτρησης «Δήμητρα 1».Σύμφωνα με το τότε δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία», το γεωτρύπανο σχεδιάζονταν να φθάσει σε βάθος 4.000 μ. και σε ένα τετράμηνο να αξιολογηθούν τα στοιχεία για την ύπαρξη -ή όχι- εκμεταλλεύσιμου κοιτάσματος πετρελαίου.

Η καταγραφή της γεωφυσικής δραστηριότητας στην Ήπειρο με πλήρη χαρτογράφηση του υπεδάφους στις περιοχές ενδιαφέροντος, είχε ξεκινήσει από το 1998 σε έκταση 407 χιλιομέτρων. Η ερευνητική διαδικασία στη συγκεκριμένη περιοχή άρχισε από την «Enterprise Oil» στις 8 Σεπτεμβρίου 2001 με ερευνητικό γεωτρύπανο της γερμανικής εταιρείας ITAG-Group, η οποία έχει μεγάλη πείρα στον τομέα των χερσαίων γεωτρήσεων.

Τα αποτελέσματα της γεώτρησης ωστόσο, δεν ήταν τα προσδοκώμενα, χωρίς αυτό να συνδέεται με την ύπαρξη κοιτασμάτων. Ο ξαφνικός τερματισμός των επιχειρήσεων έρευνας φωτίστηκε ύστερα από εννέα περίπου χρόνια, χάρη στην τηλεοπτική εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλα «Αθέατος Κόσμος». Στην εκπομπή που παρουσιάστηκε πριν από λίγους μήνες, η Τερέζα Φωκιανού, τότε Διευθύνουσα Σύμβουλος της ΔΕΠ-ΕΚΥ, αναφέρθηκε στο άδοξο τέλος της γεώτρησης στο Καλπάκι.

Τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης παραχωρήθηκαν στην «Enterprise Oil» που έκανε δύο γεωτρήσεις, μία κάθετη και μία οριζόντια.Όταν το γεωτρύπανο έφτασε στα 4 χιλιόμετρα βάθος σταμάτησε γιατί συνάντησε ισχυρές πιέσεις που σύμφωνα με την κ. Φωκιανού, είναι ισχυρή ένδειξη ύπαρξης κοιτάσματος υδρογονανθράκων. «Η εταιρεία μας ειδοποίησε πως δεν είχε το κατάλληλο γεωτρύπανο να προχωρήσει και στη συνέχεια μάθαμε πως μία εβδομάδα νωρίτερα, είχε πουλήσει τα δικαιώματα στην Shell. Η νέα εταιρεία ισχυρίστηκε ότι είχε υποχρεώσεις για άλλες έρευνες σε άλλες χώρες του πλανήτη κι όλα σταμάτησαν» περιέγραψε η κ. Φωκιανου, για να καταλήξει με νόημα: «αυτή τη στιγμή θα μπορούσαμε να αντλούμε πετρέλαιο από την περιοχή των Ιωαννίνων αν...».

Το θεσμικό πλαίσιο

Βασική υποχρέωση της κυβέρνησης είναι η συμπλήρωση του θεσμικού πλαισίου για τα δικαιώματα έρευνας. Η προσπάθεια ξεκίνησε από την προηγούμενη κυβέρνηση, επί Υφυπουργίας στο Ανάπτυξης του Γιώργου Σαλαγκούδη, ο οποίος τον Ιούνιο του 2007, αποκάλυψε μιλώντας στα «Π.Ν.» πως συνέταξε το νομοσχέδιο για τη δημιουργία εθνικού φορέα, ο οποίος θα μπορεί να διαχειριστεί τις περιοχές προς έρευνα στην Ελλάδα. «Αυτή τη στιγμή, η παραχώρηση εδαφών για έρευνα βρίσκεται σε μια ιδιωτική εταιρεία, καθώς τα ΕΛ.ΠΕ. δεν ανήκουν πλέον στο Δημόσιο», τόνιζε τότε ο πρώην Υφυπουργός. «Το Γενάρη του 2007, μετά τη συνάντηση Καραμανλή – Σιούφα, ανακοινώθηκε πως μέχρι τον Απρίλιο θα κατατίθονταν στη Βουλή 11 νομοσχέδια του Υπουργείου Ανάπτυξης, ένα από τα οποία θα ήταν και αυτό που συνέταξα εγώ και στο οποίο περιέχεται η δημιουργία δημοσίου φορέα, στελεχωμένου από υπαλλήλους της πρώην ΔΕΠ - ΕΚΥ, προκειμένου να ανοίξει περιοχές για έρευνα. Μια από τις περιοχές αυτές είναι και η λεκάνη Καλαμποκίου-Λάβδανης, στο Νομό Ιωαννίνων.

Παρ' όλα αυτά, το Υπουργείο Ανάπτυξης κατέθεσε ένα μόνο νομοσχέδιο, άσχετο με την ενέργεια» αποκάλυπτε ο πρώην Υφυπουργός αλλά έκτοτε, το νομοσχέδιο δεν βγήκε ποτέ από τα συρτάρια......Μέχρι τις εκπομπές του Χαρδαβέλα και το δημόσιο ενδιαφέρον που εκφράστηκε από τον αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης Θεόδωρο Πάγκαλο, για την περιοχή μας και κατά την επίσκεψή του στις 28 Οκτωβρίου του 2009.

Ο Δήμαρχος Καλπακίου την ικανοποίησή του για τις ειλικρινείς ως φαίνεται, προθέσεις της Κυβέρνησης, χωρίς ωστόσο, μέχρι χθες, να έχει ειδικότερη ενημέρωση για το θέμα.

Τμήμα ειδήσεων elliniki stratigiki

ΜΕ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑΣ ΑΠΑΝΤΑ Η ΚΙΝΑ ΣΤΑ ΝΑΥΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΗΠΑ-Ν.ΚΟΡΕΑΣ


To Πολεμικό Ναυτικό της Κίνας θα πραγματοποιήσει εξαήμερη στρατιωτική άσκηση στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, από την Τετάρτη, ως απάντηση στην προγραμματισμένη άσκηση ΗΠΑ-Νότιας Κορέας στην Κίτρινη Θάλασσα, όπως ανέφεραν τοπικά ΜΜΕ, την Τρίτη.

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA), με δήλωσή του, ανέφερε ότι σε όλα τα σκάφη, εκτός από εκείνα που εμπλέκονται στις ασκήσεις, θα πρέπει να τους απαγορευτεί η είσοδός τους στα ύδατα, ανοικτά της Ανατολικής επαρχίας Zhejiang της Κίνας, κατά τη διάρκεια των γυμνασίων.

Η China Daily ανέφερε ότι, παρόλο που το Υπουργείο Άμυνας έχει δηλώσει πως οι ασκήσεις είναι "ρουτίνας", κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι συνδέονται άμεσα με την κοινή άσκηση ΗΠΑ-Νότιας Κορέας, που θα ξεκινήσουν τον Ιούλιο και η οποία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την ανάπτυξη ενός αμερικανικού πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου.

Τμήμα ειδήσεων elliniki stratigiki

«Δεν θα βγούμε από την Ευρωζώνη»

Ο πρωθυπουργός μίλησε σε εκπομπή του BBC και απέρριψε με κατηγορηματικό τρόπο το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ενιαίου νομίσματος. Κάλεσε επιπλέον για ρύθμιση των αγορών που στάθηκαν στο επίκεντρο της κρίσης.

«Δεν θα βγούμε από την Ευρωζώνη»

Διαβεβαιώσεις ότι δεν τίθεται θέμα εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ έδωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε συνέντευξή του στην εκπομπή «News Night» του βρετανικού τηλεοπτικού δικτύου BBC.

Όπως δήλωσε ο κ. Παπανδρέου, η χώρα μας έλαβε τα μέτρα που έπρεπε για να αποφευχθεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ η δημιουργία του μηχανισμού στήριξης από την Ευρωζώνη, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή «δείχνει ότι όλη η Ευρώπη μας θέλει στο ευρώ. Και εμείς, ασφαλώς, θέλουμε να μείνουμε στο ευρώ».

Απαντώντας στο τι ήταν αυτό που επιδείνωσε την κρίση στην Ελλάδα, ο Γιώργος Παπανδρέου απέδωσε την κύρια ευθύνη στην κακοδιαχείριση του δημοσίου τομέα. Όπως ανέφερε, υπήρχε «πελατειακό κράτος, με πολύ μεγάλο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων, περισσότερους απ’ όσους χρειαζόμαστε, αλλά και έλλειψη διαφάνειας, με αποτέλεσμα να γίνεται πολύ συχνά σπατάλη στα χρήματα των φορολογούμενων, ακόμα και δωροδοκία. Μόλις καταθέσαμε ένα νόμο, βάσει του οποίου, κάθε υπογραφή του δημόσιου τομέα, από τον πρωθυπουργό μέχρι τον δημόσιο υπάλληλο, εφ’ όσον έχει σχέση με χρήμα, θα αναρτάται στο διαδίκτυο, για να μπορούν να βλέπουν οι πολίτες πού πάνε τα χρήματα των φόρων τους. Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη αλλαγή, η οποία δημιουργεί ένα σημαντικό εμπόδιο στη διαφθορά κάθε είδους».

Εν συνεχεία, ο δημοσιογράφος του BBC εξέφρασε την άποψη ότι, όταν η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωζώνη, άρχισε να δαπανά με ξέφρενο τρόπο λόγω της ύπαρξης «φθηνού» δανεισμού και ανέφερε ως παράδειγμα τις συντάξεις και τους μισθούς. Ο πρωθυπουργός δεν διαφώνησε, αντέτεινε, όμως, ότι «το πρόβλημα δεν ήταν οι συντάξεις […] Ήδη περικόψαμε κάποια από τα συνταξιοδοτικά επιδόματα». Το σημαντικό πρόβλημα συνίστατο, κατά τον πρωθυπουργό, στο ότι «δίναμε φορολογικά οφέλη στους πιο πλούσιους […] Μόλις περάσαμε ένα φορολογικό νόμο που καλεί τους πλουσιότερους της κοινωνίας να καταβάλουν το μερίδιό τους για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης».

Συνεχίζοντας, ο κ. Παπανδρέου δήλωσε πως, αν η κυβέρνηση καταπολεμήσει την παραοικονομία, είτε μιλάμε για φοροδιαφυγή, είτε για αδήλωτη εργασία, αλλά και τη διαφθορά στο Δημόσιο και κυρίως στη δημόσια Υγεία, «θα μπορέσουμε γρήγορα να επιστρέψουμε σε μια αναπτυξιακή προοπτική και να διαχειριστούμε το έλλειμμα και το χρέος μας πολύ πιο αποτελεσματικά».

Ερωτηθείς για τη μείωση του κρατικού ρόλο στη λειτουργία της οικονομίας και κατά πόσο αυτό αποτελεί κεντροδεξιά στροφή σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο κ. Παπανδρέου δήλωσε πως η υπέρβαση της κρίσης χρειάζεται και ανάπτυξη, πέραν της λιτότητας, κάτι που θα επιτευχθεί με ανταγωνιστικότητα, εξαγωγές, επενδύσεις και εξεύρεση πόρων. «Τώρα, πού θα τους βρούμε τους πόρους; Αντιλαμβάνομαι και γνωρίζω, και αυτό είναι κάτι που αντιμετωπίζουμε τώρα, ότι δεν θα τους βρούμε μέσα από το δημόσιο χρήμα, εφ’ όσον έχουμε δημόσιο χρέος, ή ότι θα έχουμε μόνο ένα μικρό ποσοστό δημοσίου χρήματος και δημοσίων επενδύσεων. Πρέπει να το κάνουμε φέρνοντας επενδύσεις, αλλά και με τη δημιουργία πόρων. Γι’ αυτό μιλάμε για φορολόγηση των συναλλαγών στην Ε.Ε., που θα αποφέρει περίπου 200 δισ. ευρώ. Μιλάμε για πολλά χρήματα για έργα υποδομής, σε περιοχές που είναι φτωχές, όπως στην Κεντρική, την Ανατολική και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, ώστε να υποστηριχθούν οι χώρες αυτές, ενώ θα υπάρξουν και θέσεις εργασίας σε αναπτυγμένες περιοχές της Ευρώπης, όπως είναι η Γερμανία, η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι σκανδιναβικές χώρες κ.λπ.».

Αναφερόμενος στη σύνοδο των G20, ο κ. Παπανδρέου έκανε λόγο για πολιτικό παρά γεωγραφικό χάσμα μεταξύ Αμερικής και Ευρώπης. «Υπάρχουν διαστάσεις απόψεων και στην Ευρώπη για το πόσο “Κεϋνσιανοί” πρέπει να είμαστε και για το πόσο πρέπει να εξυγιάνουμε τους προϋπολογισμούς μας. […] Οι ανεπτυγμένες χώρες έχουν πληγεί, επειδή είμαστε κράτη κοινωνικής πρόνοιας, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανταγωνιστικότητάς μας. Το χρέος μας οφείλεται στο γεγονός ότι οι οικονομίες μας δεν είναι ανταγωνιστικές, όπως εκείνες των αναδυομένων χωρών. Ωστόσο, υπάρχουν χώρες, όπως οι σκανδιναβικές, ο Καναδάς και η Αυστραλία, με πολύ ισχυρά συστήματα κοινωνικής πρόνοιας, που είναι όμως και πολύ ανταγωνιστικές στην παγκόσμια αγορά».

«Θα είναι πολύ μεγάλη η οδύνη για τον επόμενο χρόνο;» ερωτήθηκε ο πρωθυπουργός στο τέλος της συνέντευξης και δεν διαφώνησε: «Θα είναι οδυνηρά τα πράγματα για όλους μας, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου». Κάλεσε, ωστόσο, για ύπαρξη πολιτικής βούλησης τόσο στην Ελλάδα όσο και στη G20 με στόχο τη ρύθμιση των αγορών, «ώστε να μην υπάρξει κερδοσκοπία σε βάρος των κυρίαρχων κρατών, αλλά αγορές που θα συμβάλουν στην ανάπτυξη και θα μας βοηθήσουν να βγούμε από την κρίση».

«Πρέπει επίσης να φροντίσουμε να βρούμε νέους πόρους, που θα μας επιτρέψουν να δημιουργήσουμε νέες θέσεις απασχόλησης και ανάπτυξη, καθώς και να προωθήσουμε την πράσινη οικονομία, επειδή δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή δεν είναι απλά μια χρηματοπιστωτική κρίση. Μιλάμε για κρίση λόγω υπερθέρμανσης του πλανήτη, μιλάμε για ενεργειακή κρίση, ενώ περάσαμε και από επισιτιστική κρίση», συνέχισε ο πρωθυπουργός, καταλήγοντας πως πρέπει «να εφαρμόσουμε μέτρα, που θα επιτρέψουν στον πλανήτη να βγει από την κρίση, αλλά και να βρει λύσεις για την αντιμετώπιση μελλοντικών κρίσεων, όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη μας».

Τριετές πάγωμα μισθών και στον ιδιωτικό τομέα

«Αυτό είναι μια απόφαση, που έχει ληφθεί», δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ερωτηθείς εάν σχεδιάζει η κυβέρνηση να προχωρήσει σε πράξη νομοθετικού περιεχομένου για τριετές πάγωμα μισθών στον ιδιωτικό τομέα.

Τριετές πάγωμα μισθών και στον ιδιωτικό τομέα

Παγώνουν για τα επόμενα τρία χρόνια οι μισθοί και στον ιδιωτικό τομέα. Η παρέμβαση της κυβέρνησης στις συλλογικές διαπραγματεύσεις για την υπογραφή νέας σύμβασης, εκδηλώθηκε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Γιώργο Πεταλωτή, ο οποίος είπε ότι το πάγωμα προβλέπεται από το μνημόνιο που έχει υπογραφεί με την τρόικα.

«Αυτό είναι μια απόφαση, που έχει ληφθεί. Το πώς θα εξειδικευτεί είναι θέμα νομοτεχνικό», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Σχετικά με την κατάθεση του σχεδίου νόμου για το νέο ασφαλιστικό σύστημα και τις ρυθμίσεις στα εργασιακά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Γιώργος Πεταλωτής, δήλωσε ότι είναι θέμα, το οποίο «ούτε μπορούσαμε, ούτε και θέλαμε να κρύψουμε, καθώς η κατάσταση είχε πραγματικά φτάσει σε οριακό σημείο», καθώς, όπως εξήγησε, «σε λίγο δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν συντάξεις».

Ο εκπρόσωπος τόνισε πως «με αίσθηση της ευθύνης μας θέτουμε τις βάσεις για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και των ταμείων σε βάθος χρόνου» και επισήμανε ότι «δεδομένης της οικονομικής συγκυρίας και υπό το βάρος των υποχρεώσεών μας απέναντι στους δανειστές μας, διαπραγματευτήκαμε το καλύτερο δυνατό, ώστε να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική δικαιοσύνη».

«Δεν μας φοβίζει τίποτα. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία διάσταση με τα μέλη της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ», είπε και σημείωσε ότι «οι βουλευτές εκφράζουν την αγωνία, που έχουμε όλοι μας, και εμείς, τα μέλη της κυβέρνησης, αλλά γνωρίζουμε όλοι και την αναγκαιότητα αυτών των ρυθμίσεων, και το δυνατό και δικαιότερο, που αυτές προωθούν».

Επιπλέον, είπε, μεταξύ άλλων, ότι η κυβέρνηση έχει μάθει να δοκιμάζεται κάθε μέρα και ότι αυτό, που έχει να κάνει, είναι να εξηγήσει στον απλό πολίτη την αναγκαιότητα και το είδος των ρυθμίσεων, που προωθεί.

Ερωτηθείς σχετικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπογράμμισε πως «δεν έχουμε μιλήσει για κομματική πειθαρχία» και παρέπεμψε στην ψηφοφορία της επόμενης εβδομάδας, «για να δούμε πώς θα εξελιχθεί» και «για να μη μιλάμε με εικασίες». Απαντώντας σε συμπληρωματική ερώτηση, είπε «ας αφήσουμε τους βουλευτές να αποφασίσουν με την ψήφο τους, γιατί το να μιλάμε υποθετικά για διαρροές είναι η άλλη όψη του να προσπαθεί κάποιος να επιβάλει στους βουλευτές τι να κάνουν».

«Δεν υπάρχει κανένα θέμα πρόωρων εκλογών, εμάς αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να κάνουμε τις μεγάλες αλλαγές, να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση, ώστε μετά να μπορέσουμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα για το οποίο δεσμευτήκαμε», τόνισε ερωτηθείς εάν υπάρχει θέμα πρόωρων εκλογών, σε περίπτωση διαρροών στην ψήφιση του Ασφαλιστικού.

Σε ερώτηση αν η κυβέρνηση θα πρέπει να μείνει «όμηρος διαρροών» σε περίπτωση που αυτές υπάρξουν κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου, ο κ. Πεταλωτής τόνισε ότι «η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να τραβήξει μέχρι τέλους αυτές τις μεγάλες αλλαγές, που οφείλουμε στον ελληνικό λαό για τη σωτηρία της χώρας».

Ο κ. Πεταλωτής αναφέρθηκε στην «καταστροφική» κατάσταση, «που άφησε πίσω της η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ» και υπογράμμισε ότι «ξεκινώντας με αυτές τις δύσκολες συνθήκες δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω για κανέναν και για τίποτα». Σημείωσε δε, ότι αυτή είναι μια άποψη, που ούτως ή άλλως συμμερίζονται και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και τα στελέχη του, αλλά που έχει περάσει και στην ελληνική κοινωνία.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ακόμη ότι «εμείς κάναμε τις αλλαγές σε τέτοια έκταση, που επιβαλλόταν, είτε από το μνημόνιο να γίνουν, είτε από τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος και είναι οι δικαιότερες κατά το δυνατό».

Για το εάν θα μάθουν οι πολίτες τι ακριβώς ζητήθηκε από την τρόικα, ο κ. Πεταλωτής τόνισε ότι «βεβαίως, θα υπάρχει αυτή η δυνατότητα» και ότι ούτως ή άλλως η κυβέρνηση έχει αναγάγει τη διαβούλευση σε θεσμό εξαιρετικής προτεραιότητας.

«Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι μπορεί να περάσει από το μυαλό κάποιου ότι εμείς κάναμε περισσότερα από ό,τι μας είχε ζητηθεί και από όσα χρειαζόταν να γίνουν», σημείωσε ο κ. Πεταλωτής και επισήμανε ότι «περιοριστήκαμε στις αναγκαίες επώδυνες αλλαγές και προβήκαμε στο μάξιμουμ των επιλογών, που είχαμε ώστε αυτό το σύστημα να είναι δίκαιο και βιώσιμο».

Ερωτηθείς εάν τίθεται θέμα αλλαγών στη συζήτηση μέσα στην εβδομάδα, επισήμανε ότι για τα εργασιακά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό Συμβούλιο είπε ότι υπάρχει περιθώριο για να υπάρξει σύγκλιση με τους κοινωνικούς εταίρους.

«Εμείς είμαστε διατεθειμένοι να συζητήσουμε, έστω και αυτή τη στιγμή, με τους κοινωνικούς εταίρους, ώστε να ενσωματώσουμε οποιεσδήποτε ρυθμίσεις και αλλαγές είναι προς το καλύτερο, εφόσον φυσικά είναι συμβατές και με το γενικότερο πνεύμα του ασφαλιστικού και εργασιακού νομοθετήματος».

Πρόσθεσε δε, ότι και στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής γίνεται συζήτηση και ότι εάν σε αυτή οι βουλευτές προτείνουν αλλαγές, που είναι βελτιωτικές και συμβατές, θα γίνουν δεκτές και πως εν τέλει θα αποφασίσει η Ολομέλεια, την επόμενη εβδομάδα.

Ο κ. Πεταλωτής σημείωσε ότι δεν μειώνεται η αποζημίωση των απολύσεων, αλλά ο χρόνος προειδοποίησης για απόλυση, που «ούτως ή άλλως δεν εφαρμοζόταν στην πράξη».

Εξάλλου, ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Πεταλωτής ανέφερε ότι η συμμετοχή σε απεργίες είναι αναφαίρετο δικαίωμα και ότι η κυβέρνηση κάνει σταθερά τη δουλειά της «γιατί ό,τι κάνει είναι προς το συμφέρον του λαού και αυτό θα φανεί και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα».

Εντόπισαν "κατάσκοπο" στην Κύπρο οι Αμερικανοί


Στη σύλληψη 11 υπόπτων για κατασκοπία εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών και για λογαριασμό της ρωσικής κυβέρνησης, ανακοίνωσαν ότι προχώρησαν οι αμερικανικές αρχές την Τρίτη (29/6).

Μάλιστα, ο τελευταίος “κατάσκοπος” συνελήφθη επί κυπριακού εδάφους.

Το όνομα του, σύμφωνα με το CNN, είναι Χριστόφορος Μέτσος και συνελήφθη στο αεροδρόμιο της Λάρνακας, μετά από “κόκκινο συναγερμό” που έθεσε η Interpol για εκείνον, με τις κατηγορίες της κατασκοπίας και του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος.

Ο 55χρονος “κατάσκοπος” πλήρωσε εγγύηση 20.000 ευρώ για να βγει από τη φυλακή όπου κρατείτο από τις πρώτες κιόλας ώρες της σύλληψης τους, όμως η κυπριακή εισαγγελία του έχει απαγορεύσει την είσοδο από τη χώρα.

Ο Μέτσος, σύμφωνα με την αμερικανική αντικατασκοπεία, είχε δεχθεί λεφτά από έναν ρώσο πράκτορα, τα οποία είχε θάψει σε πάρκο στη Βόρεια Βιρτζίνια. Αργότερα, άλλοι δύο ύποπτοι πήγαν στο σημείο και ξέθαψαν τα λεφτά.

Όσο για τους υπόλοιπους 10 υπόπτους, αυτοί συνελήφθησαν τη Δευτέρα (28/6), ενώ πέντε από αυτούς εμφανίστηκαν την Τρίτη στο δικαστήριο της Νέας Υόρκης.

Οι τέσσερις από αυτούς τους πέντε, ανάμεσα τους και ένας ισπανός δημοσιογράφος της εφημερίδας El Diario, κρατούνται ως ύποπτοι διαφυγής μέχρι την ακρόαση τους την 1η Ιουλίου.

Ρωσία: “Αβάσιμες οι κατηγορίες”

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε μια οργισμένη ανακοίνωση, λέγοντας πως οι συλλήψεις είναι “αβάσιμες και έχουν απρεπείς σκοπούς”.

“Δεν κατανοούμε τους λόγους για τους οποίους το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης εξέδωσε μια ανακοίνωση που είχε άρωμα Ψυχρού Πολέμου. Τέτοια περιστατικά συνέβαιναν στον παρελθόν, όταν οι σχέσεις των δύο χωρών ήταν τεταμένες. Σε κάθε περίπτωση, είναι κρίμα όλα αυτά να συμβαίνουν τη στιγμή που η αμερικανική κυβέρνηση έχει ανακοινώσει την αναθέρμανση των σχέσεων ανάμεσα στη Ρωσία και τις ΗΠΑ”.

Ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Άβιγκντορ Λίμπερμαν, δήλωσε λακωνικά αλλά με νόημα από το Ισραήλ, όπου πραγματοποιεί επίσκεψη : “Ακόμα δεν έχουμε λάβει μια εξήγηση”.

Συμπλοκές αναρχικών ΜΑΤ στην πορεία χιλιάδων διαδηλωτων της ΓΣΕΕ


Επεισόδια ανάμεσα σε νεαρούς και άνδρες των ΜΑΤ εκτυλίχθηκαν στο Κέντρο της Αθήνας, όπου σύμφωνα με πληροφορίες, τραυματίστηκε σοβαρά ένας αστυνομικός στην Ομόνοια και μεταφέρθηκε στο 401 στρατιωτικο νοσοκομείο..

* Σε απεργιακό κλοιό η χώρα την Τρίτη

Λίγο μετά τις 14:30 το μεσημέρι της Τρίτης (29/06), ολοκληρώθηκε η πορεία χιλιάδων διαδηλωτών, στα συλλαλητήρια που διοργάνωσαν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ και το ΠΑΜΕ για το ασφαλιστικό και το εργασιακό.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 10.000 άτομα διαδήλωσαν στην πορεία της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, και 6.000 με το ΠΑΜΕ.

Μικροεπεισόδια στο Σύνταγμα

Νωρίτερα το μεσημέρι προκληθηκαν μικορεπεισόδια στην περιοχή του Συντάγματος , όταν νεαροί αντιεξουσιαστές, πέταξαν πέτρες και καδρόνια στους αστυνομικούς, οι οποίοι απάντησαν με δακρυγόνα και καπνογόνα.

Οι νεαροί είχαν μπει στην πορεία διαμαρτυρίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, και ξεκίνησαν την επίθεση σε διαδηλωτές που κρατούσαν ελληνική σημαία, ενώ σημειώθηκαν μικροσυμπλοκές ανάμεσα τους.

Σε αυτές τις συμπλοκές επενέβησαν τα ΜΑΤ, μέχρι που οι νεαροί τράπηκαν σε φυγή και οι διαδηλωτές προσπάθησαν να κρυφτούν στο μετρό του Συντάγματος.

Η Ελληνική Βουλή περικυκλώθηκε από τους διαδηλωτές, ενώ μπροστά τους έχουν παραταχθεί ισχυρές δυνάμεις της αστυνομίας, εμποδίζοντας μερικούς διαδηλωτές οι οποίοι ήθελαν να πλησιάσουν το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Την ίδια στιγμή αντιπροσωπεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ έχει μπει στη Βουλή για να παραδώσει το ψήφισμα διαμαρτυρίας.

Μικροσυμπλοκές ματαξύ αντιεξουσιαστών και αστυνομικών σημειώθηκαν και κατα τη διάλυση της πορείας στην οδό Πανεπιστημίου, ενω στην περιοχή της Ομόνοιας τραυματίστηκε σοβαρα ένας αστυνομικός.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας, στα επεισόδια τραυματίστηκαν επτά αστυνομικοί, προσήχθησαν δεκατρία άτομα, εκ των οποίων οι έξι συνελήφθησαν.

Πορείες και στη Θεσσαλονίκη

Σε απεργιακό κλοιό και η Θεσσαλονίκη, με τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα να συμμετέχουν μαζικά στις συγκεντρώσεις που είχαν προγραμματίσει ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και το ΠΑΜΕ.

Η κεντρική συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Αριστοτέλους, με τη συμμετοχή του Εργατικού Κέντρου και της Ένωσης Δημοσιοϋπαλληλικών Οργανώσεων Θεσσαλονίκης. Το ΠΑΜΕ έδωσε «ραντεβού» στην πλατεία Αρχαίας Αγοράς, στο άγαλμα του Βενιζέλου.

Οι διαδηλωτές πραγματοποίησαν πορείες προς τη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης.

Ξεχωριστή συγκέντρωση πραγματοποίησαν μέλη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς στην πλατεία Καμάρας.

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010


Συντάκτης: Νίκος Μάρτης – Πρώην Υπουργός

Πρόσφατα δημοσιεύματα εφημερίδων αναφέρουν ότι για την οριστική ονομασία της FYROM, προτείνεται «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη». Η ιστορική αλήθεια όμως είναι ότι η ταυτότητα της Μακεδονίας είναι Ελληνική, όπως επιβεβαιώνεται από τα κατωτέρω γεγονότα.

βαλκανικές χώρες κήρυξαν πόλεμο κατά της Τουρκίας το 1912, την οποία νίκησαν. Ως σύνορα Ελλάδος-Σερβίας ορίστηκε η γραμμή που κατείχαν οι στρατοί των δύο χωρών την ημέρα της ανακωχής, τα οποία είναι και τα σημερινά σύνορα Ελλάδας – FYROM. Η Ελλάδα κατέλαβε το μεγαλύτερο τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας και ίδρυσε τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας.

Ουδείς αμφισβήτησε το δικαίωμα αυτό της Ελλάδας, διότι όλοι γνώριζαν ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική. Μία μόνο μικρή λωρίδα της αρχαίας Μακεδονίας όπως δήλωσε η Ακαδημία Αθηνών, κατέλαβε η Σερβία και η Βουλγαρία, οι οποίες προσήρτησαν τα εδάφη που κατέλαβαν στα κράτη τους.

Την 2α Αυγούστου 1944, ο Τίτο, με σύμφωνη γνώμη του Στάλιν, μετονόμασε τη Βαρντάρσκα Μπαντοβίνα (σημερινή FYROM) σε «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Επίσης ο Τίτο, μιμούμενος τον Χίτλερ, ο οποίος για να εδραιώσει τον ναζισμό επινόησε ότι Γερμανοί κατάγονται από την Αρία φυλή, ονόμασε τους κατοίκους της Βαρντάρσκα Μπαντοβίνα ως Μακεδόνες και απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, προς απόσπαση της Μακεδονίας από την Ελλάδα, τον έλεγχο του Αιγαίου και για να υπηρετήσει τα επεκτατικά σχέδια της Σοβιετικής Ενώσεως.

Αδιάψευστα γεγονότα για την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων είναι τα ακόλουθα.

1. Οι Μακεδόνες με τους άλλους Έλληνες είχαν την αυτή γλώσσα, την Ελληνική, τα αυτά ιερά, τους αυτούς Θεούς, που κατοικία είχαν το Μακεδονικό όρος Όλυμπο. Οι Έλληνες αποκλείεται να θεωρούσαν χώρα μη Ελληνική ως κατοικία των Θεών τους.

2. Οι Μακεδόνες συμμετείχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες και στις Αμφικτυονίες, όπου γίνονταν δεκτοί μόνο Έλληνες.

3. Η Παλαιά Διαθήκη μεταφράστηκε στην Ελληνική, διότι οι Εβραίοι της διασποράς γνώριζαν μόνο την Ελληνική. Η Καινή Διαθήκη και οι Πράξεις των Αποστόλων γράφτηκαν στην Ελληνική. Ο Απόστολος Παύλος επισκέφθηκε τους Φιλίππους, τη Θεσσαλονίκη και τη Βέροια, πόλεις που είχαν πολλές δεκάδες χρόνια π.Χ. την αυτή ονομασία που διατηρούν μέχρι σήμερα. Ο Απόστολος Παύλος μίλησε στην Ελληνική και έγραψε τις επιστολές του προς τους Φιλιππησίους και Θεσσαλονικείς στην Ελληνική. Στη Θεσσαλονίκη και Βέροια ο Απόστολος Παύλος συνάντησε Έλληνες και Ελληνίδες που επίστευσαν (4.12 Πράξεις Αποστόλων).

4. Ο Μέγας Αλέξανδρος και οι διάδοχοι του μετέδωσαν τον Ελληνικό πολιτισμό και καθιέρωσαν την Ελληνική γλώσσα όλων των λαών που κατέκτησαν. Η περίοδος αυτή ονομάστηκε Ελληνιστική Εποχή.

«Η διανοητική συνάντηση των Ελλήνων και των Αράβων, ως συνέπεια της μεταδόσεως της Ελληνικής Παιδείας από τον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου», έγραψε στο περιοδικό TIMES της Νέας Υόρκης το 2001 ο Dennis Overbye, «υπήρξε το σημαντικότερο γεγονός της Ιστορίας, οι συνέπειες του οποίου είναι τεράστιες στο Ισλάμ, την Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο».

Η Ελληνική γλώσσα, μετά την κατάκτηση των Αράβων της Συρίας και Αιγύπτου ήταν επί 100 χρόνια η επίσημη γλώσσα. Άραβες μετέφρασαν στην Αραβική τα συγγράμματα των Ελλήνων φιλοσόφων και κυρίως τα βιβλία του Αριστοτέλη και τα μετέφεραν στην Ισπανία και Ιταλία όπου μεταφράστηκαν στην λατινική και αποτέλεσαν αφετηρία της Αναγεννήσεως.

Οι ανασκαφές που έγιναν στη Μακεδονία αποκάλυψαν χιλιάδες Ελληνικές επιγραφές και νομίσματα με Ελληνικά γράμματα.

Το 1982, ο αείμνηστος Πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Μιττεράν, αφού επισκέφτηκε τη Βεργίνα είπε: «Δεν γνώριζα για τις ανασκαφές. Ούτε φανταζόμουν τόσο έντονη την σφραγίδα της Ελλάδας εδώ. Βυθίστηκα στο μεγαλείο των Αρχαίων Μακεδόνων». Ανάλογη δήλωση έκανε και ο Αμερικανός διακεκριμένος Δημοσιογράφος Σούλτσμπεργκερ.

Οι Υπουργοί Πολιτισμού του Καναδά και της Αυστραλίας, αλλά και όλοι όσοι επισκέπτονται τη Μακεδονία, το Δίον, την Πέλλα, τη Βεργίνα και τα Μουσεία της Μακεδονίας, βλέπουν την αλήθεια για τη Μακεδονία και δηλώνουν ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική. Ο Αυστραλός Υπουργός δήλωσε ότι οι ισχυρισμοί της Γιουγκοσλαβίας για τη Μακεδονία, δεν έχουν θέση στην Αυστραλία.

Το Ινστιτούτο Εξωτερικών Υποθέσεων της Σουηδίας, μαζί με το Πανεπιστήμιο Lund και με την υπογραφή του διακεκριμένου συγγραφέως Staffan Stolpe, σε μελέτη του 1995 για την ταυτότητα της Μακεδονίας, επισήμαναν: «Όλοι και οι Υπουργοί της Ευρώπης πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, ότι η Ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι Ιστορία μόνο των Ελλήνων, αλλά και ημών των Ευρωπαίων, διότι οι Μακεδόνες διέδωσαν τον Ελληνικό Πολιτισμό στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο».

Αλλά και στη λωρίδα της αρχαίας Μακεδονίας που κατέλαβαν οι Σέρβοι υπάρχει καταλυτικό στοιχείο για την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων, διότι η πόλη Μοναστήρι, σήμερα Μπίτολα, όταν το 1912 κατέλαβαν οι Σέρβοι είχε 17 Ελληνικά Σχολεία.

Στο πρόσφατο ιστορικό ντοκυμαντέρ του Φώτη Κωνσταντινίδη με τίτλο «Μακεδονία – Ελληνιστική Εποχή μέχρι την Ασία», ξένοι ειδικοί και αρχαιολόγοι, που έκαναν ανασκαφές στην Ασία, δηλώνουν ότι οι τόποι αυτοί με τις Ελληνικές επιγραφές και τα νομίσματα Μακεδόνων Βασιλέων, δεν επιτρέπουν αμφισβήτηση της ταυτότητας των Μακεδόνων ως Ελλήνων.

Για τους ανωτέρω λόγους και πολλούς άλλους, ως οριστική ονομασία της FYROM επιβάλλεται να μη γίνει δεκτή η προτεινόμενη «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη».

Οι Σκοπιανοί προβάλλουν ότι η Μακεδονία είναι το συνταγματικό όνομα της χώρας τους. Τον ισχυρισμό αυτό απέρριψε ο αείμνηστος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ο Μακεδώνας Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος στην από 3.1.1992 επιστολή του έγραψε ότι: «…Η Δημοκρατία αυτή ούτε εθνολογικά, ούτε ιστορικά έχει το δικαίωμα να ονομάζεται Μακεδονία… Ιστορικά διότι οι Σλάβοι έφτασαν στη Βαλκανική χίλια χρόνια μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Εθνολογικά γιατί η χώρα τους κατοικείται από Αλβανούς, Τούρκους, Τσιγγάνους και Σλάβους, που καμία σχέση δεν έχουν με Μακεδόνες».

Το επιχείρημα ότι μοιράστηκε η Μακεδονία μεταξύ Ελλάδας-Σερβίας-Βουλγαρίας, είναι επίσης απορριπτέο, διότι καμία Συνθήκη δεν αναφέρει ότι μοιράστηκε η Μακεδονία. Τα σύνορα Ελλάδας – FYROM είναι οι γραμμές που κατείχαν οι στρατοί των χωρών τους την ημέρα της ανακωχής. Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913) μετά την ήττα της Βουλγαρίας όρισε τα σύνορα των βαλκανικών χωρών, που πολέμησαν κατά της Βουλγαρίας. Δεν υπάρχει προηγούμενο, στο οποίο χώρα που καταλαμβάνει τμήμα άλλης χώρας, να μην ονομάσει το τμήμα αυτό με το όνομα που είχε. Η Τουρκία κατέλαβε την Ιωνία της Μ. Ασίας, αλλά δεν ονομάζει τους Τούρκους Ίωνες.

Η Μακεδονία ως επαρχία της Ελλάδας υπάρχει από τον 8ο αιώνα π.Χ.

Όταν το 1967 Μεγάλη Βρετανία θέλησε να γίνει μέλος της τότε Ε.Ο.Κ., δεν έγινε δεκτή με το όνομα αυτό, διότι αντέδρασε η Γαλλία, η οποία έχει επαρχία που ονομάζεται Βρετάνη και έτσι έγινε δεκτή με το όνομα «Ηνωμένο Βασίλειο». Κατά ποία λογική, όταν η Ελλάδα έχει επαρχία που ονομάζεται Μακεδονία, θα δεχθεί η μέχρι το 1944 ονομαζόμενη «Βαρντάρσκα Μπαντοβίνα», να μετονομασθεί τώρα σε «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη»; Η Δημοκρατία αυτής μπορεί να λάβει οποιοδήποτε όνομα θέλει (Δημοκρατία Παιονίας ή Δημοκρατία των Σκοπίων κτλ) αλλά δεν δικαιούται η ονομασία της να εμπεριέχει τη λέξη «Μακεδονία», όπως διακήρυξε και το Συμβούλιο Κορυφής της Λισσαβώνας.

Οι διοικούντες τη FYROM, προβάλλοντας ότι οι σημερινοί κάτοικοι της χώρας τους είναι Μακεδόνες, επιδιώκουν να οικειοποιηθούν την ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά της Μακεδονίας και υπάρχουν δυστυχώς ανιστόρητοι και αφελείς, που παραπλανήθηκαν από την προπαγάνδα, του μονοκομματικού αυτού καθεστώτος.

Τέλος, δεν είναι τυχαίο ότι 340 Καθηγητές Πανεπιστημίων, Αμερικής και άλλων χωρών, με επιστολή τους στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα ζητούν να ανακαλέσει την απόφαση του Προέδρου Μπους (υιού), ο οποίος την επομένη της δεύτερης εκλογής του ως Προέδρου, ονόμασε τη FYROM ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ο Βούλγαρος Πρόεδρος Ζέλεφ, στη Σουηδία το 1993, ερωτηθείς από δημοσιογράφο Σουηδικής εφημερίδας για τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», είπε ότι: «Είναι δημιούργημα μεταπολεμικό της Κομιντέρν και έγκλημα των Τίτο-Στάλιν».

Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

ΟΙ ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΤΥΠΟΙ

Αν ειστε ενα απ' ολα αυτα τοτε ταιριαζουμε και
συμπορευομαστε μαζι...!!!!???


Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010


<< Δηλώνουμε για μια ακόμα φορά οτι δεν φοβόμαστε και δεν τρομοκρατούμαστε. Θα συνεχίσουμε αδιάκοπα τον αγώνα για να καταστήσουμε τους πολίτες, τοις γειτoνιές και τοις πόλεις μας ασφαλείς >>
Υπουργός προστασίας του πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοίδης.

Kαμιά δήλωση απ' όσες ακούστηκαν σήμερα δεν είχε και τόσο πολύ (σημασία) απ' οπου κι αν προερχόταν πλην της μεγάλης σε (σημασία) δήλωση που ξεστόμισε στα κανάλια ο υπουργός προστασίας του πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοίδης...!!!
Δηλαδή τι μας είπε.....???????

Διαβάστε παρακάτω πως εγώ αντιλήφθηκα μετά απο παρακολούθηση σχεδόν όλων των καναλιών, blog, site κ.λ.π. τι ακριβώς μας είπε ο κ. Χρυσοχοίδης, ανακαλύπτοντας το νόημα του μηνύματος και ποιοί είναι οι παραλήπτες!!!

Πάμε λοιπόν να δούμε αναλύοντας μια μια τις φράσεις τι τελικά ακούσαμε σήμερα...

Ας πάρουμε την πρώτη φράση που είναι η εξής: << Δηλώνουμε για μια ακόμα φορά >> Αυτή η φράση όπως όλοι γνωρίζουμε μας επισημαίνει τα ακόλουθα όπως υπενθυμίζω, επιμένω, συνεχίζω, ώστε να εκπληρώσω τον σχέδιο μου. Καλά ως εδώ... Δεν χρήζει παραπάνω ανάλυσης διότι το ρεζουμέ βρίσκετε στις αμέσως επόμενες φράσεις Πάμε παρακάτω

Ας πάρουμε τώρα την δεύτερη φράση που είναι η εξής: << Οτι δεν φοβόμαστε και δεν τρομοκρατούμαστε >> Εδώ τι καταλαβαίνουμε? απλούστατα μας λέει οτι έχει δύναμη τέτοια ώστε ο σκοπός ο οποίος εχει επιλεχθεί να εκπληρώσει θα φθάσει στην εκπλήρωση του!!! Αλήθεια απο που αντλεί αυτήν την δύναμη??? Απλό, η δύναμη αντλείτε απο το χρήμα κυρίος και απο τους (ανωτέρους) που υπηρετεί οι οποίοι του παρέχουν προστασία οσο αυτός είναι πιστό και άβουλο υποχείριο τους!!!
Τώρα θα με ρωτήσετε για ποιο σχέδιο μιλάς βρε φίλε και ποιούς σκοπούς μας τσαμπουνάς τόση ώρα??? Υπομονή φίλοι μου θα φθάσω κι εκεί δεν θ' αφήσω τίποτα αναπάντητο.

Πάμε τώρα να εξηγήσουμε την τρίτη φράση.

Συνεχίζοντας λοιπόν στοις δηλώσεις του ο κ. Χρυσοχοίδης μας είπε το εξής: << Θα συνεχίσουμε αδιάκοπα τον αγώνα >> Εδώ όλοι καταλαβαίνουμε οτι (όταν μπεί το νερό στ' αυλάκι τίποτα δεν το σταματά), προχωράμε ακάθεκτοι προς την τελική νίκη...!!! 'Ισως και ήττα αλλά αυτό δεν έχει καθόλου σημασία εμείς θα προχωρήσουμε!!!

Και φθάσαμε στην τέταρτη και τελευταία φράση οπου εδώ κρύβονται όλες οι απορίες σας και ο λόγος που ως Ελλην πολίτης αυτής της χώρας που μόνο στο άκουσμα της συγκινούμαι νιώθοντας ενα ρίγος να διαπερνά την ραχοκοκαλιά, απο το μεγαλείο της ιστορίας που έχει να επιδείξει αυτή η μικρή Ελλάδα σε σχέση με άλλες, θεώρησα σωστό να σας μεταφέρω τους προβληματισμούς μου για το που μας ωθούν και τι μας έχουν ετοιμάσει για το μέλλον τόσο εμάς όσο και των παιδιών μας!!!

Ακούμε λοιπόν την τέταρτη και τελευταία φράση απο το παραλήρημα του κ. Χρυσοχοίδη που μας δηλώνει ότι: << για να καταστήσουμε τους πολίτες, τοις γειτονιές και τοις πόλεις μας ασφαλείς...!!! >>????? Τι είναι τούτο πάλι??/ μήπως το έχουμε ξανακούσει και αν ναι που το έχουμε ξαναδεί..???? Και γιατί εμένα αυτό μου κάνει μια μεγάλη (ελεγχόμενη) φυλακή???
Διαβάστε λοιπόν για να καταλάβετε πως έχουν ακριβώς τα πράγματα για να σας λυθεί κάθε απορία και αμφιβολία για το ποιές είναι οι πραγματικές προθέσεις τους...

Ας πάρουμε όλη μαζί την δήλωση: << << Δηλώνουμε για μια ακόμα φορά οτι δεν φοβόμαστε και δεν τρομοκρατούμαστε. Θα συνεχίσουμε αδιάκοπα τον αγώνα για να καταστήσουμε τους πολίτες, τοις γειτoνιές και τοις πόλεις μας ασφαλείς >>..
Με μια πρώτη ματιά αντιλαμβανόμαστε οτι το μήνυμα αυτό έχει τρείς παραλήπτες οι οποίοι είναι οι εξής παρακάτω...

α) Απευθύνετε εις τους ανωτέρους του αυτούς οι οποίοι ανήκουν στην ελίτ της λέσχης (bilterberg) ΄΄οπου και ανήκει, τους ενημερώνει δηλαδή οτι η στημένη προβοκάτσια έλαβε αίσιο τέλος..!!

β) Ο δεύτερος παραλήπτης είναι η Ε.Υ.Π. και τα παρακλάδια της, οι υπηρεσίες δηλαδή που χρησιμοποιούν για τέτοιου είδους επιχειρήσεις όπως το κάψιμο του φυλακίου του αγνώστου στρατιώτη, το κάψιμο της Ελληνικής σημαίας, το κάψιμο και το χάος που προκάλεσαν τον Δεκέμβριο του 2008 στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα, την στυγνή δολοφονία του Αλέξανδρου, την δολοφονία των παιδιών στην marfin bank και πόσες άλλες προβοκάτσιες που μου είναι αδύνατον να σας τοις μεταφέρω διότι θα χρειαστώ μερικούς τόμους!!! Τους μετέφερε το ίδιο μήνυμα με τους παραπάνω και καλά θα κάνουν να εξαφανιστούν για να μην φθάσουν στην πόρτα τους οι διώχτες τους...!!!

γ) Ο τρίτος και ο πιο σπουδαίος παραλήπτης δεν είναι άλλος απο τον (λαό) και γιατί? Τα πράγματα είναι απλά: Σήμερα σε ολα τα πρωινάδικα επικρατούσε απο όλους τους παρεβρισκόμενους η θεωρία του γενικότερου ελέγχου και ασφάλειας των βουλευτών, της βουλής και όλων των δημοσίων κτιρίων κ.λ.π. , με άλλα λόγια θέλουν τον πλήρη έλεγχο του πληθύσμου και της χώρας!!! Πως μπορούν να το πετύχουν.. γεμίζοντας παντού και ενεργοποιώντας τοις ήδη υπάρχουσες κάμερες ώστε να ελέγχουν τους πάντες και τα πάντα ως πρώτη φάση, ως δεύτερη φάση προχωρούν στην παραχώρηση των ηλεκτρονικών καρτών σε κάθε εναν πολίτη οι οποίες θα είναι η ταυτότητα μας το βιβλιάριο ασθένειας, το βιβλιάριο καταθέσεων τραπέζης οι οποίες θα φέρουν και τα δαχτυλικά μας αποτυπώματα και αφού περάσει αυτο το σχέδιο τοτε σταδιακά θα καταργήσουν τα χρήματα ώστε να μην μας κλέβουν και καλά τα κλεφτρόνια, άλλωστε ήδη έχει ανακοινωθεί η κατάργηση των χρημάτων απο κάποιο ποσό και άνω στις συναλλαγές, και ως τρίτη φάση και εκεί που θα έχουν πια τον (σχεδόν) πλήρη έλεγχο του πληθυσμού είναι η τοποθέτηση των microtsip εις την παλάμη μας καταργώντας παντελώς το ρευστό χρήμα μη μπορώντας να κάνουμε καμία συναλλαγή οι μη έχοντες το τσιπάκι!!! Γι' αυτό επιλέχθηκε το υπουργείο προστασίας του πολίτη για να γίνει το (υποτιθέμενο τρομοκρατικό χτύπημα) ώστε να κυρηχθεί ο (δικαιολογημένος) πόλεμος πια κατά τις (υποτιθέμενης) τρομοκρατίας και να γίνει πιο πιστευτό!!! Και όπως σε κάθε μια επιτυχημένη προβοκάτσια επιβάλετε να έχει έστω κι ένα θύμα βλέπετε τους δίδυμους πύργους δολοφόνησαν χιλιάδες ανθρώπους για να καθηλώσουν τους αμερικανούς αλλά κι ολόκληρο τον πλανήτη... θυμάστε την δήλωση τότε του Μπούς???? να σας την θυμίσω λοιπόν << η με τους τρομοκράτες θα είστε η με εμάς >> κι απο τότε άλλαξε ο κόσμος όλος!!! Βέβαια εδώ δεν είναι Αμερική και γι'
αυτο δεν έχουμε τέτοιου είδους προβοκάτσιες.

Αυτό είναι το μήνυμα της δηλώσεως του υπουργού και η έναρξη αυτών που έρχονται.... οτιδήποτε άλλο δηλώνετε κι απο οπουδήποτε είναι στάχτη στα μάτια όλων μας διότι κάτι πρέπει να πούν!!!

Έτσι έκ λαβα το μήνυμα του κ. Χρυσοχοίδη... κι ελπίζω οτι θα συμφωνήσετε μαζί μου.

Λυπάμαι για τον αποθανόντα κ. Βασιλάκη Γεώργιο τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του κι εύχομαι να τους δίνει ο Θεός δύναμη και κουράγιο να τον θυμούνται.

ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ

Η γλώσσα της θεραπείας: η ιστορία μιας επανάστασης στην ιατρική επιστήμη


Η γλώσσα της θεραπείας: η ιστορία μιας επανάστασης στην ιατρική επιστήμη

Αφιερωμένο σε όλους τους ελεύθερους ανθρώπους και τους ανυπότακτους στα συμφέροντα ερευνητές...
που αναζητούν την αλήθεια.

Στο άρθρο θα πάρετε απαντήσεις στα ερωτήματα:

* Γιατί η ιατρική βρίσκεται σε αδιέξοδο;
* Ποιά είναι τα αξιώματα της σημερινής ιατρικής επιστήμης?
* Τι είναι η ασθένεια και ποιός ο ορθός ρόλος της θεραπείας?
* Γιατί αποσιωπάται σήμερα η αλήθεια?
* Τι είναι ο καρκίνος πραγματικά και ποια η Νέα ιατρική του Δρ. Χάμερ?
* Πώς να προλάβουμε τις ασθένειες και πώς να τις θεραπεύσουμε ;
* Τι πρέπει να κάνουμε για να μην "πεθαίνουμε" από τις ασθένειες μας?





Η γλώσσα της θεραπείας:
η ιστορία μιας επανάστασης
στην ιατρική επιστήμη

Του Ζακ CREVECOEUR


«Είναι ευκολότερο να διασπασθεί ένα άτομο από το να αλλάξει μια πεποίθηση " έλεγε ο Αϊνστάιν. Πράγματι, όλοι οι άνθρωποι έχουν την τάση να αντιστέκονται στις αλλαγές και στις καινοτομίες καταναλώνοντας για αυτό ένα μέρος από την ενέργειά τους. Αυτό είναι γνωστό από παλιά. Ισχύει για όλους και ακόμη περισσότερο για τους επιστήμονες, που δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποδεχθούν τις νέες θεωρίες, επειδή αυτές θα αντιπροσωπεύουν πάντα απώλεια ισχύος, χρήματος και γοήτρου για εκείνους που αποτελούν το επιστημονικό κατεστημένο.

Όταν άρχισα τις σπουδές μου στις φυσικές επιστήμες ήμουν πεπεισμένος ότι θα ερχόμουν σε επαφή με την λαμπρή ομάδα των ανδρών και των γυναικών που αφιερώνουν όλη τους τη ζωή στην αφιλοκερδή έρευνα της αλήθειας και της γνώσης, με απώτερο στόχο να φέρουν την ευτυχία σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Εκείνη την εποχή νόμιζα ότι η επιστημονική διαδικασία βασιζόταν αποκλειστικά σε αντικειμενικά γεγονότα και ότι οι επιστήμονες επεδίωκαν ακούραστα να αναδείξουν τις σχέσεις αιτίας και αιτιατού που παρατηρούνται ανάμεσα στους διάφορους παράγοντες. Πίστευα επίσης ότι οι ερευνητές είχαν ανοιχτό μυαλό, ήταν ανοιχτοί στον διάλογο, αναθεωρούσαν συνεχώς τις διάφορες υποθέσεις και αποδεχόντουσαν την αντιπαραβολή απόψεων. Αφού αφιέρωσα 5 χρόνια της ζωής μου σ’ αυτόν τον κόσμο αποφάσισα να τον εγκαταλείψω, ευτυχής που είχα διαμορφωθεί με τρόπο αυστηρό και κριτικό από εξαιρετικούς δασκάλους αλλά και απογοητευμένος από την αδιαλλαξία, τη στενοκεφαλιά, τις απάτες, το κυνήγι των δημοσιεύσεων και την υποδούλωση των επιστημόνων στους χορηγούς τους. Δεν είχα υποπτευθεί, τότε, ότι στον ιατρικό κόσμο, που υποτίθεται ότι είναι στην υπηρεσία της ζωής και της υγείας, οι προστριβές ήταν ακόμη πιο σκληρές και βίαιες.

Άρχισα τότε μια σειρά μαθημάτων κατάρτισης στη γενική φιλοσοφία (μετά τη διακοπή του διδακτορικού μου στις φυσικές επιστήμες) και συγχρόνως ήμουν για δύο χρόνια ερευνητής στην παιδαγωγική. Εκείνη την εποχή, το 1984, άρχισα να ενδιαφέρομαι για την επιστημολογία της ιατρικής, δηλαδή την κριτική μελέτη της λειτουργίας της ιατρικής, των αξιωμάτων της, των μεθόδων συλλογιστικής της. Έτσι βαθμιαία εξοικειώθηκα με όλα τα είδη της ιατρικής σκέψης, από την επιστημονική ιατρική μέχρι την κινεζική ιατρική και ανάμεσά τους μια ολόκληρη σειρά θεραπειών, οι οποίες αδίκως ονομάζονται « παράλληλες ιατρικές ».

Όντας επιστήμονας, φιλόσοφος και παιδαγωγός, έχω χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που διδάχτηκα για να συσχετίζω και να ελέγχω τη συνέπεια των διαδικασιών και των ανακοινώσεων. Κυρίως, όμως, έχω δοκιμάσει αρκετές από αυτές τις ιατρικές, γινόμενος ο ίδιος παρατηρούμενο πειραματόζωο και συγχρόνως παρατηρητής. Το συμπέρασμά μου : βιώνουμε, στην ιατρική, μια επανάσταση του ίδιου εύρους με αυτή που γνώρισε η φυσική με τον Κοπέρνικο, τον Κέπλερ και τον Γαλιλαίο κατά τον δέκατο έκτο αιώνα. Και όπως και εκείνοι οι αστρονόμοι και μαθηματικοί, έτσι και οι πρωτοπόροι αυτής της νέας προσέγγισης της υγείας και της ασθένειας υφίστανται τις χειρότερες ενοχλήσεις, τις χειρότερες κατηγορίες και τις χειρότερες απειλές.

Γιατί η ιατρική βρίσκεται σε αδιέξοδο;

Στην αρχή της δεκαετίας του 1980 οι ιδιωτικές συνομιλίες μου με συναδέλφους ερευνητές στον τομέα της ιατρικής και της βιολογίας μου είχαν ήδη βάλει ψύλλους στ' αυτιά. " Στην ιατρική, βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Το ξέρουμε μερικά χρόνια τώρα και δεν ξέρουμε προς τα πού να προσανατολίσουμε τις έρευνές μας." Αυτές οι παρατηρήσεις αφορούσαν το σύνολο της ιατρικής έρευνας και όχι ένα μόνο μικρό απομονωμένο τομέα, δυστυχώς. Οι εκμυστηρεύσεις γινόντουσαν ανεπίσημα, μια και κανένας δεν τολμούσε να τις κοινοποιήσει ούτε στα επιστημονικά συνέδρια, από φόβο μήπως και διακοπούν αμέσως οι επιχορηγήσεις, οι απαραίτητες για να συνεχιστούν οι εργασίες στα εργαστήρια.

Έτσι, τότε, είχα πολύ αποσπασματικές πληροφορίες σχετικά με την απόγνωση, στην οποία βρισκόντουσαν οι ερευνητές στην ιατρική και τη βιολογία. Δεν καταλάβαινα όμως γιατί βρισκόντουσαν σε αδιέξοδο. Με την ευκαιρία αυτή ανακάλυψα επίσης ότι στην πλειοψηφία των επιστημόνων είχε (και έχει) επιβληθεί καθεστώς σχεδόν πλήρους απουσίας ελευθερίας στη σκέψη, την έρευνα και την έκφραση. Έτσι, εκείνοι που υποτίθεται ότι ενσωμάτωναν όλες τις ελπίδες της ανθρωπότητας μου έδιναν ξαφνικά την εντύπωση εκφοβισμένων προλετάριων, ξεπουλημένων και στο έλεος κάποιου ιατροφαρμακευτικού βιομηχανικού συμπλέγματος, που αποφάσιζε όχι μόνο το τι είναι σωστό ή καλό για την υγεία των ατόμων, αλλά και το τι πρέπει να παραχθεί και να νομιμοποιηθεί επιστημονικά, ώστε να αυξήσει τα κολοσσιαία οφέλη τους.

Εν τω μεταξύ, πολλές στατιστικές αποδείκνυαν αυτό που οι ερευνητές συνάδελφοί μου μου είχαν ήδη ανακοινώσει. Ανάμεσα στο1970 και το1990 έχει παρατηρηθεί στατιστικά ότι αυτοί που προσβάλλονται από σοβαρές ασθένειες (καρδιαγγειακές, καρκινώδεις, εκφυλιστικές, αυτοάνοσες, κ.λ.π.) είναι κατά πέντε χρόνια νεώτεροι από παλαιότερα Κατά την ίδια περίοδο, η εκδήλωση κάποιων ασθενειών (το ετήσιο ποσοστό εμφάνισής τους), αυξήθηκε κατά 3 έως 10 φορές. Κανένα πραγματικό φάρμακο δεν έχει βρεθεί για τον καρκίνο, το έιτζ, τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Οι αλλεργίες έχουν κυριολεκτικά εκραγεί μέσα σε 20 χρόνια. Τα περισσότερα από τα αντιβιοτικά είναι πλέον αναποτελεσματικά καθώς η αντίσταση των προσαρμοσμένων πια βακτηριδίων αυξάνεται! Τα εμβόλια αμφισβητούνται όλο και περισσότερο, όχι μόνο εξαιτίας των παρενεργειών τους, αλλά κυρίως εξαιτίας του ότι αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο (από τις στατιστικές που δυστυχώς αποκρύβονται από τα μάτια του μεγάλου κοινού), ότι η αποτελεσματικότητά τους είναι μόνον υποθετική. Παρά την καθαρή αύξηση των δαπανών για την υγεία, η ποιότητα της ζωής και της υγείας του ανθρώπου στις χώρες της δύσης έχει επιδεινωθεί.

Από τότε οι πολυάριθμες μελέτες μου, οι συνομιλίες μου με κάθε είδους θεραπευτές και οι προσωπικές μου εμπειρίες με έκαναν να καταλάβω γιατί η ιατρική, όπως είναι σήμερα, όχι μόνο βρίσκεται σε αδιέξοδο, αλλά επίσης και σε λάθος δρόμο. Έχω ακόμη καταλάβει ότι βασική αιτία αυτής της συλλογικής επιδείνωσης της κατάστασης υγείας στον πλανήτη είναι η μέθοδος που χρησιμοποιεί η ιατρική. Επομένως έχουμε απομακρυνθεί πολύ από τη συμβουλή που έδινε στους μαθητές του ο Ιπποκράτης : «Προ πάντων, μην βλάπτετε»...

Για να γίνει αυτό αντιληπτό, ας εξετάσουμε ποια θα μπορούσαν να είναι τα θεμέλια της σύγχρονης ιατρικής σκέψης. Θα μπορούσε κανείς να τα συνοψίσει ως εξής:


1. Η ασθένεια υπάρχει, είναι κάτι το μοιραίο που πρέπει να το εξαφανίσουμε.
2. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από νοσώδη συμπτώματα (πόνοι, ερυθρότητες, πυρετός, σπυριά, εξανθήματα, διάρροιες, εμετοί, κ.λπ..).
3. Η θεραπεία κάποιας ασθένειας συνίσταται στην εξαφάνιση, το συντομότερο δυνατόν, όλων αυτών των νοσωδών συμπτωμάτων, με τη βοήθεια του οπλοστασίου των φαρμάκων.
4. Η ασθένεια είναι ουσιαστικά μια φυσική πραγματικότητα που έχει επιπτώσεις σε κάποιο ιδιαίτερο όργανο του φυσικού σώματος και θεωρείται βιο-φυσικο-χημικός μηχανισμός που μπορεί να απορρυθμισθεί.
5. Πολλές ασθένειες προκαλούνται από παθογόνους παράγοντες (μικρόβια, μύκητες, βακτηρίδια, ιοί), καρκινογόνους παράγοντες ή αλλεργιογόνους παράγοντες. Πρέπει επομένως να αποφύγει κανείς κάθε επαφή με αυτούς τους παράγοντες (σε αυτήν την περίπτωση κάνουμε πρόληψη). Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, θα προσπαθήσουμε να απομακρύνουμε ή να εξαφανίσουμε αυτούς τους παράγοντες (τότε κάνουμε θεραπεία).
6. Μερικές άλλες ασθένειες έχουν γενετική προέλευση και διαβιβάζονται από γενιά σε γενιά. Αυτό το ονομάζουμε κληρονομικότητα.
7. Εάν ολόκληρο το θεραπευτικό οπλοστάσιο αποδειχθεί ανίσχυρο ή αναποτελεσματικό, θα πρέπει τότε να αφαιρέσουμε το όργανο που έχει καταληφθεί από την ασθένεια, επιτρέποντας έτσι στον ασθενή να επιζήσει.

Οι επιστημονολόγοι αποκαλούν αυτό το είδος απαρίθμησης βασικά αξιώματα κάποιας θεωρίας ή πρακτικής.

Σ' αυτό το άρθρο θα αντιπαρατεθώ σε αυτά τα αξιώματα, ελέγχοντας την εσωτερική τους συνέπεια και παραθέτοντας παρατηρήσεις, που είναι μεν υπαρκτές, αλλά που συχνά τις αρνούνται οι ερευνητές…
Η ασθένεια δεν είναι πια αυτό που ήταν.

Και εάν η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική; Και εάν τα φαινόμενα παραπλανούν; Και εάν υπάρχει η πιθανότητα, αντιστρέφοντας τα αξιώματα, να εξηγηθούν καλύτερα τα αποτελέσματα όλων εκείνων των «παράλληλων» προσεγγίσεων, από τις οποίες επωφελούνται εκατομμύρια ασθενών και οι οποίες δεν έχουν αναγνωριστεί από την επίσημη επιστημονική ιατρική ;


Σας προσκαλώ να εξερευνήσετε μαζί μου αυτήν την αντίθετη άποψη και να την δεχτείτε ως μια υπόθεση εργασίας για σκέψη και έρευνα και όχι ως μια οριστική αλήθεια. Και εάν κάτι από αυτά που εγώ διαισθάνομαι λέει κάτι μέσα σας, σας προσκαλώ να μην παραμείνετε στην απλή ανάγνωση του άρθρου αλλά να ερευνήσετε το θέμα, εμβαθύνοντας.

Ας το γλεντήσουμε, λοιπόν, ξαναγράφοντας τα κλασικά αξιώματα της ιατρικής μου ...


Νέο αξίωμα αρ. 1 : Η ασθένεια δεν υπάρχει, δεν είναι κάτι το μοιραίο και αναπόφευκτο και δεν είναι απαραίτητο να την εξαφανίσουμε.

Σύμφωνα με πολλές παραδοσιακές αντιλήψεις, η ασθένεια δεν υπάρχει. Μόνο ο ασθενής υπάρχει και σε αυτόν πρέπει να επικεντρωθεί η προσοχή του γιατρού ή του θεραπευτή. Επιπροσθέτως, και αυτό θα τον αποδείξουμε αργότερα, η «ασθένεια» είναι σημάδι ανισορροπίας που προέρχεται, τις περισσότερες φορές, από τη συμπεριφορά του ασθενή, συνειδητή ή ασυνείδητη• επομένως δεν είναι μοιραία και αναπόφευκτη (εκτός εάν θεωρήσει κανείς ότι το ασυνείδητο είναι κάτι το μοιραίο και αναπόφευκτο).

Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, τα συμπτώματα είναι οι ορατές ενδείξεις μιας φυσικής ή ψυχικής ανισορροπίας, η οποία είναι μη ορατή. Τα συμπτώματα επομένως δεν είναι αυτή καθαυτήν η ανισορροπία. Για να το καταλάβουμε αυτό, ας πάρουμε μια πρώτη μεταφορά. Ας συγκρίνουμε το σώμα μας (φυσικό όχημα) με ένα αμάξι (αυτοκίνητο όχημα). Όταν ελαττωθεί το νερό του ψυγείου ή το λάδι του κινητήρα, αυτό δεν γίνεται αμέσως αντιληπτό. Εντούτοις, η ανισορροπία υπάρχει ήδη εκεί, μόνο που δεν μπορούμε ούτε να την δούμε ούτε να την ακούσουμε. Είναι αυτό που θα αποκαλέσουμε πραγματική ασθένεια. Όταν η υπερθέρμανση του κινητήρα υπερβεί το όριο, κάποια κομμάτια (που έχουν προβλεφθεί γι’ αυτό το σκοπό) θα σπάσουν (βαλβίδα, εύκαμπτος, κ.λπ.), απελευθερώνοντας αμέσως πολύ ατμό! Αυτή είναι η στιγμή κατά την οποία τα πράγματα φανερώνονται, γίνονται ορατά. Αυτά είναι τα συμπτώματα. Η εκτόνωση του ατμού δεν είναι σε καμία περίπτωση η ασθένεια του αυτοκινήτου : πρόκειται για μια διαδικασία που δημιουργήθηκε (σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής) για να επιτρέψει στην υπερπίεση να εξαφανιστεί, έτσι ώστε το σύστημα να επιστρέψει στην ισορροπία και την κανονικότητα.

Για να μην φτάσουν τα πράγματα σ’ αυτό το σημείο, οι κατασκευαστές αυτοκίνητων έχουν εφεύρει έναν άλλο μηχανισμό : τοποθετούν φωτεινούς δείκτες στον πίνακα ελέγχου του αυτοκινήτου. Μόλις υπάρξει κίνδυνος να μην εξασφαλίζεται, να μην γίνεται σεβαστή ή να μην ικανοποιείται κάποια θεμελιώδης ανάγκη, το λαμπάκι ανάβει, προσκαλώντας τον οδηγό να εξετάσει την κατάσταση και να την διορθώσει. Σε μια τέτοια περίπτωση τι θα λέγατε για τον μηχανικό που θα σας συμβούλευε να ξεβιδώσετε - ή να σπάσετε - το αναμμένο λαμπάκι;

Εντούτοις, αυτό κάνει η επιστημονική ιατρική εδώ και δεκαετίες: εξ ορισμού, θεωρεί ότι τα συμπτώματα είναι κακά και πρέπει να εξαφανιστούν. Αλλά γιατί θα πρέπει να τα εξαφανίζουμε συστηματικά, αφού εάν εξετάσουμε το νόημα του μηνύματος που στέλνουν, προσδιορίσουμε τι είναι αυτό που προκάλεσε την ανισορροπία και αποκαταστήσουμε την αρχική αρμονία, το φως στο ενδεικτικό λαμπάκι θα σβήσει από μόνο του;

Εάν αλλάξετε την άποψή σας σχετικά με τα συμπτώματα και τα δείτε ως συμμάχους που σας φέρνουν πολύτιμες πληροφορίες (που θα πρέπει να αποκωδικοποιηθούν), δεν θα συγχέετε ποτέ πια την ασθένεια (την ανισορροπία που συμβαίνει αθόρυβα) με την διαδικασία της θεραπείας της (τα συμπτώματα που μερικές φορές φανερώνονται θορυβωδώς).

Νέο αξίωμα αρ. 2 : Όταν εμφανίζονται συμπτώματα (πόνοι, ερυθήματα, πυρετός, σπυριά, εξανθήματα, διάρροιες, εμετοί, κ.λπ.), αυτό είναι σημάδι ότι το σώμα αρχίζει να αποκαθιστά την ισορροπία του.

Έχω συναντήσει αυτήν την σύλληψη τόσο στην ομοιοπαθητική, τον βελονισμό, την οστεοπαθητική, όσο και στη Νέα Ιατρική του γιατρού Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Γερμανία), στην Ολιστική Βιολογία των Ζωντανών Υπάρξεων του γιατρού Κλωντ Σαμπά (Γαλλία) και σε άλλες ακόμη προσεγγίσεις.

Για να το κατανοήσουμε αυτό, ας πάρουμε μια δεύτερη πολύ απλή μεταφορά. Ας συγκρίνουμε το σώμα μας (το ζωντανό) με ένα σπίτι (κατοικημένο). Η ζωή στο σπίτι παράγει κανονικά μια κάποια ποσότητα σκουπιδιών, καθημερινώς. Φανταστείτε ότι κάποιος δημοτικός νόμος σας απαγορεύει να βγάλετε τον σκουπιδοτενεκέ σας στο πεζοδρόμιο μέχρι να έρθει νεότερη διαταγή. Αποφασίζετε τότε να τα αποθηκεύσετε μέσα σε ένα δωμάτιο. Μερικές εβδομάδες αργότερα, και ενώ η απαγόρευση πάντα ισχύει, ένα δεύτερο και μετά ένα τρίτο δωμάτιο χρησιμοποιείται για τα σκουπίδια, που προκαλούν μια όλο και περισσότερο αφόρητη μυρωδιά στο εσωτερικό του σπιτιού. Σε αυτό το στάδιο, μπορούμε να πούμε ότι το σπίτι σας έχει χάσει την ισορροπία του, την αρμονία του : είναι μολυσμένο και δηλητηριασμένο.

Μην αντέχοντας πια, ας φανταστούμε ότι αποφασίζετε να βγάλετε έξω τους σκουπιδοτενεκέδες σας, παρά την απαγόρευση. Κάνοντάς το αυτό εκδηλώνετε τη θέλησή σας να αποκαταστήσετε την ισορροπία μέσα στο σπίτι, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Αρχίζει λοιπόν το σπίτι να επανέρχεται σε κατάσταση υγείας... Όμως, οι γείτονές σας ή η δημοτική αστυνομία δεν το βλέπουν καθόλου με το ίδιο μάτι : σύντομα, κάποιοι επεμβαίνουν και όχι μόνο επαναφέρουν τους σκουπιδοτενεκέδες μέσα στο σπίτι σας, αλλά επιπλέον καρφώνουν μερικές σανίδες στις πόρτες και στα παράθυρα του ισογείου, για να σας αποθαρρύνουν από το να επαναλάβετε την πράξη σας.

Για να επιστρέψουμε στο σώμα, κατά την περίοδο που η ανισορροπία εγκαθίσταται μέσα μας βαθμιαία (επώαση της μόλυνσης, συσσώρευση τοξινών, ανάπτυξη κάποιου όγκου, εκφυλισμός κάποιου οργάνου, μυός ή του αίματος, κ.λπ.), η ασθένεια είναι αθόρυβη, ανώδυνη, ασυμπτωματική. Οι Κινέζοι μιλούν για ψυχρή ασθένεια ...

Αντιθέτως, όταν το σώμα «αποφασίσει» (θα δούμε αργότερα το γιατί) να αποκαταστήσει την ισορροπία του, θα προσπαθήσει να ξεφορτωθεί τη μόλυνση ή τις τοξίνες, να αποσυνθέσει τον όγκο ή να επισκευάσει το όργανο που έχει προσβληθεί, τον μυ ή το αίμα. Σε αυτήν την περίπτωση, το σώμα βγάζει τους σκουπιδοτενεκέδες του (πυρετός, σπυριά, εξανθήματα κ.λπ.). Η ασθένεια αρχίζει να «μιλάει», εμφανίζονται πόνοι, εκδηλώνονται συμπτώματα. Οι Κινέζοι μιλούν για θερμή ασθένεια ...
Η εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι σημάδι ότι το σώμα αρχίζει να αποκαθιστά την ισορροπία του.

Αυτό που εκπλήσσει και προκαλεί σύγχυση με αυτήν την άποψη, είναι ότι αυτό που αποκαλούμε «ασθένεια» θα πρέπει σχεδόν πάντα να ερμηνεύεται ως αρχή της θεραπείας. Όμως, κάνουμε το ανάποδο.


Νέο αξίωμα αριθμ. 3 : Η θεραπεία μιας ασθένειας συνίσταται στο να ακούσουμε τα συμπτώματά της και να τα δούμε σαν ενδεικτικές πινακίδες του δρόμου που πρέπει να ακολουθήσουμε για να θεραπευθούμε.

Όσο και αν φαίνεται περίεργο, φαίνεται καθαρά ότι το αξίωμα αυτό είναι η λογική συνέπεια της άποψης που αναπτύχθηκε στο αξίωμα αριθμ. 2. Τα συμπτώματα, όχι μόνο είναι οι σκουπιδοτενεκέδες που το σώμα προσπαθεί να εκκενώνει τακτικά για να βρει την ισορροπία του, αλλά συγχρόνως μας δείχνουν και αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον οργανισμό να επιτύχει πλήρως αυτήν την ισορροπία.

Εάν δεν έχουμε καθόλου υπερένταση, εάν το επίπεδο ζωτικής ενέργειας μέσα μας είναι υψηλό, πιθανώς το σώμα μας θα έχει αρκετές δυνάμεις για να βγάλει έξω μόνο του όλους τους σκουπιδοτενεκέδες του, όποτε θα του είναι απαραίτητο. Όμως συχνά είναι κουρασμένο... Αρχίζει επομένως την εργασία, βγάζει έξω τους πρώτους σκουπιδοτενεκέδες, αλλά δεν προλαβαίνει να τους βγάλει όλους. Σε αυτήν την περίπτωση, όλα συμβαίνουν σαν η ταχύτητα με την οποία γίνεται η εκκένωση να ήταν πολύ μικρή σε σχέση με την ταχύτητα με την οποία γεμίζει με νέους σκουπιδοτενεκέδες. Αυτή είναι η κατάσταση που ονομάζουμε χρόνια ασθένεια, η οποία δεν σταματάει να εκφράζεται και ψάχνει την ισορροπία που δεν επιτυγχάνεται ποτέ.

Ο θεραπευτής ή ο ασθενής που το αντιλαμβάνεται αυτό, θα προσπαθήσει τότε να αφουγκραστεί τα συμπτώματα και θα ξεκινήσει μια διαδικασία που θα αποσκοπεί να φέρει στον οργανισμό πρόσθετη ενέργεια ώστε να επιταχύνει και να αυξήσει την έκφραση των συμπτωμάτων (δηλαδή την εκκένωση των σκουπιδοτενεκέδων). Αυτό κάνει και η ομοιοπαθητική (ορίζοντας μια θεραπεία που προκαλεί στο άτομο τα ίδια συμπτώματα με εκείνα που επιδιώκει να απομακρύνει), ο βελονισμός (ελευθερώνοντας τα ενεργειακά κυκλώματα και με αυτό τον τρόπο επιτρέποντας να επιταχυνθούν οι διεργασίες επανεξισορρόπησης), η οστεοπαθητική (απελευθερώνοντας τις λειτουργικές ή οργανικές εμπλοκές), η νηστεία και η ανάπαυση (βάζοντας περισσότερη ενέργεια στη διάθεση του σώματος ώστε αυτό να μπορέσει να καθαριστεί), κ.λπ..

Η ιατρική, επιχειρώντας να εξαφανίσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τα συμπτώματα, όχι μόνο στερείται ουσιαστικών πληροφοριών για την φυσική και βαθιά θεραπεία του ασθενούντος ατόμου, αλλά επιπλέον απομακρύνεται από τη σοφία που βασίζεται στο να αφουγκράζεσαι τη φύση, στρεφόμενη όλο και περισσότερο προς την έπαρση και την αλαζονεία μιας εκλογικευμένης γνώσης, αποσυνδεδεμένης από την Πραγματικότητα.

Νέο αξίωμα αριθμ. 4 : Η ασθένεια είναι κάτι το πολυδιάστατο, και συνδέεται με μια περίπλοκη και συστημική πραγματικότητα στοιχείων, που βρίσκονται σε μόνιμη αλληλεπίδραση μεταξύ τους.

Η ιατρική είναι βασισμένη σε ένα διπλό αξίωμα που στηρίζεται στο διαχωρισμό του σωματικού από το ψυχικό. Πρώτον, θεωρεί ότι εάν ένα φαινόμενο εκδηλώνεται στο σωματικό επίπεδο, αυτό συμβαίνει επειδή είναι φαινόμενο που αφορά το σώμα. Δεύτερον, όταν έχει προσβληθεί ένα συγκεκριμένο όργανο, ως αιτία θεωρείται η κακή λειτουργία του οργάνου.

Όμως, στην καθημερινή μας εμπειρία παρατηρούμε ότι μια άσχημη ψυχολογική κατάσταση, μια άσχημα βιωμένη διαπροσωπική σύγκρουση, η απώλεια του νοήματος της ζωής, ένα φιλοσοφικό δίλημμα, η υπερένταση της καθημερινής ζωής, όλα αυτά, επηρεάζουν έντονα την σωματική μας υγεία. Αντιστρόφως, σωματικές διαταραχές μπορούν να μας εμποδίσουν να αισθανόμαστε καλά μέσα μας, μπορεί να μας κάνουν να χάσουμε την πίστη μας ή να μας κατακρημνίσουν σε βαθιά κρίση. Το να προσπαθείς να θεραπεύσεις κάποιον άνθρωπο διαχωρίζοντας την σωματική, την ψυχική, την κοινωνική και την πνευματική του διάσταση, μου φαίνεται ότι προέρχεται από αδυναμία αντίληψης που είναι αναποτελεσματική αλλά και επιβλαβής. Δηλαδή το σωματικό επηρεάζει το ψυχικό, όπως και το ψυχικό επηρεάζει το σωματικό.

Επιπλέον, ακόμα και αν περιοριστούμε αυστηρά στη σωματική σφαίρα, η κινεζική ιατρική, η ομοιοπαθητική, η οστεοπαθητική αλλά ακόμη και άλλοι κλάδοι όπως η ορθοδοντική, η (etiopathie), η ολιστική ιατρική, μας έχουν δείξει ότι η ανισορροπία κάποιου ιδιαίτερου οργάνου, προκαλείται συχνά από την ανισορροπία κάποιου άλλου οργάνου. Δεν είναι σπάνιο το γεγονός, οι ιγμορίτιδες να θεραπεύονται απελευθερώνοντας τις τοξίνες τους στο συκώτι, ο πόνος της ράχης να ανακουφίζεται με ξεμπλοκάρισμα των εντέρων, οι πονοκέφαλοι να εξαλείφονται με ανάταξη του κόκκυγα ή τα προβλήματα των γονάτων να ρυθμίζονται με αναπροσαρμογή του κλεισίματος των σαγονιών ... Και πάλι, δεν πρόκειται να βρούμε την λύση στο πρόβλημα επιτιθέμενοι στο ίδιο το όργανο. Θα ήταν περισσότερο πρόσφορο να επανεισαγάγουμε στην ιατρική την ολιστική και συστημική θεώρηση ώστε να μπορέσουμε να ενεργήσουμε πιο αποτελεσματικά.

Νέο αξίωμα αριθμ. 5 : Οι παθογόνοι παράγοντες δεν είναι εχθροί της υγείας, αλλά σύμμαχοί της. Οι καρκινογόνοι παράγοντες δεν είναι υπεύθυνοι για τον καρκίνο (εκτός από το 1% των περιπτώσεων). Αλλεργιογόνοι παράγοντες δεν υπάρχουν.

Θα χρειαζόμουν πολύ περισσότερο χώρο για να τα αποδείξω αυτά με επιστημονικό και λεπτομερή τρόπο. Στη συνέχεια, όμως, όταν θα ασχοληθώ με τις εργασίες του γιατρού Χάμερ και του γιατρού Σαμπά, θα καταλάβετε καλύτερα γιατί το αξίωμα αυτό αποτελεί λογική συνέπεια της θεώρησης για την υγεία και την ασθένεια που παρουσιάζεται στο άρθρο αυτό.

Προς το παρόν, ας χρησιμοποιήσουμε μια τρίτη μεταφορά. Όταν συμβαίνει ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, στον τόπο του ατυχήματος παρατηρείται συχνά η παρουσία αστυνομικών, χωροφυλάκων, οδηγών ασθενοφόρου, πυροσβεστών ή γιατρών. Αυτό είναι γεγονός. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις συχνά καλούνται δημοσιογράφοι για να καλύψουν το γεγονός. Γενικά, εκτός και αν έχουν ιδιαίτερες πηγές πληροφοριών, οι ανταποκριτές φθάνουν μετά το ατύχημα και μετά τις δυνάμεις της αστυνομίας και των πρώτων βοηθειών. Εάν δεν γνώριζαν την πραγματικότητα, παρατηρώντας κάθε φορά το ίδιο πράγμα, οι δημοσιογράφοι θα μπορούσαν να συμπεράνουν, με καλή πίστη, ότι οι αστυνομικοί, οι χωροφύλακες, οι οδηγοί ασθενοφόρου, οι πυροσβέστες και οι γιατροί είναι η αιτία όλων των ατυχημάτων που συμβαίνουν στους δρόμους ! Και στατιστικά, μια και θα βασίζονταν μόνο στις εκ των υστέρων παρατηρήσεις τους, θα είχαν σχεδόν πάντα δίκιο !

Φυσικά, θα μου πείτε ότι αυτό είναι ένα χονδροειδές σφάλμα λογικής, εφόσον το ατύχημα έχει προηγηθεί της άφιξης των πρώτων βοηθειών, και όχι το αντίστροφο. Φανταστείτε για μια στιγμή ότι το ίδιο συμβαίνει και με αυτό που αποκαλούμε ασθένεια. Ξέρουμε ήδη ότι όταν εμφανίζεται κάποιο σύμπτωμα, γεγονός που θεωρείται ότι αποτελεί την αρχή της ασθένειας, στην πραγματικότητα αρχίζει η διαδικασία του καθαρισμού, της επανεξισορρόπησης και της θεραπείας ( εάν το σώμα μας δεν έχει αρκετή ενέργεια για να βρει εντελώς την ισορροπία του, εξαντλείται μέσα σε αυτήν την προσπάθεια και δεν εκπληρώνεται ποτέ η θεραπεία του. Αυτή είναι και μια από τις αιτίες για τις οποίες πεθαίνουμε εξαιτίας της «ασθένειας »).

Το οποίο σημαίνει ότι όταν αρχίζει να φαίνεται κάτι (στο μεταφορικό παράδειγμα του σπιτιού, η έξοδος των σκουπιδοτενεκέδων), αυτό γίνεται επειδή πολλά αόρατα πράγματα έχουν συμβεί ήδη προηγουμένως (η συσσώρευση των σκουπιδοτενεκέδων στο εσωτερικό του σπιτιού). Μερικοί ερευνητές αναγνωρισμένοι για την αποτελεσματικότητά τους ως θεραπευτές, έχουν αποδείξει ότι οι ιοί, τα βακτηρίδια και οι μύκητες κινητοποιούνται από το σώμα (με διαταγή του εγκεφάλου) τη στιγμή που αρχίζει η επανεξισορρόπηση, για να βοηθήσουν να εκπληρωθεί η διαδικασία. Είτε για να φέρουν υλικά για να επανοικοδομήσουν τα κύτταρα που βλάπτονται, είτε για να εκκενώσουν τα κύτταρα που αχρηστεύονται.

Προφανώς, εάν η αρχική ανισορροπία (ψυχρή και μη ορατή φάση της ασθένειας) υπήρξε υπερβολικά βαθιά, μακρά ή/και υπερβολικά έντονη, ο καθαρισμός θα είναι τόσο βίαιος και τόσο έντονος που μπορεί να σπάσει τη ζωτικής σημασίας ισορροπία του οργανισμού και να προκαλέσει το θάνατό του. Αλλά, βασικά, καθώς οι ασθένειες δεν είναι ασθένειες, και καθώς οι παράγοντες που αποκαλούνται μολυσματικοί εμφανίζονται τη στιγμή της διαδικασίας της θεραπείας, ολόκληρη η θεωρία του Παστέρ καταρρέει προς όφελος μιας πολύ πιο δυναμικής θεώρησης, που έχει ως στόχο μάλλον την ενίσχυση του εδάφους και της ισορροπίας, παρά την εξαφάνιση των παραγόντων καθαρισμού (ιοί) ή ανοικοδόμησης (μύκητες και βακτηρίδια).

Όσον αφορά τους καρκινογόνους παράγοντες, διάφορες έρευνες έχουν δείξει ότι μόνο στο 1% των περιπτώσεων οι καρκίνοι προκλήθηκαν από αυτούς. Είναι η περίπτωση της έκθεσης σε ραδιενέργεια ή σε κάποιες πολύ τοξικές ουσίες σε ισχυρή δόση. Αντιθέτως, το 99% των άλλων καρκίνων οφείλονται σε παράγοντες έντονου στρες (βίαια ψυχολογικά σοκ που βιώνονται, χωρίς να εκφράζονται βιολογικά - οργανικά), συνδέονται δε συχνά με έντονες εσωτερικές συγκρούσεις που δεν έχουν λυθεί ψυχολογικά. Ο γιατρός Χάμερ ήταν ο πρώτος που το έδειξε αυτό με επιστημονικό τρόπο, σε περισσότερες από 8.000 περιπτώσεις καρκίνου. Η αξία του έγκειται στο ότι μπόρεσε να δείξει ότι η ανάπτυξη του καρκίνου έγινε σύμφωνα με κάποιους πολύ ακριβείς και αμετάβλητους νόμους. Θα το δούμε αυτό αργότερα.

Τελικά, οι αλλεργιογόνοι παράγοντες είναι δημιούργημα της φαντασίας, ανάλογο με εκείνο που θέλει τους αστυνομικούς και τους άλλους να προκαλούν τα ατυχήματα. Όλες οι αλλεργίες, χωρίς εξαίρεση, είναι στην πραγματικότητα διαδικασία θεραπείας μιας τεράστιας εσωτερικής σύγκρουσης αποχωρισμού (αφού είναι κάτι που εκδηλώνεται: σπυριά, δερματικά εξανθήματα, αναπνευστικές δυσκολίες).

Νέο αξίωμα αριθμ. 6 : Η γενετική αντανακλά την κατάσταση της υγείας του σώματος και δεν είναι η υγεία αυτή που αντανακλά την γενετική αιτιοκρατία (γενετικό ντετερμινισμό).

Εδώ, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για μια ακόμη φορά, τη μεταφορά μας για τα ατυχήματα αυτοκινήτου που προκαλούνται από τους αστυνομικούς και τους συνεργούς τους. Πράγματι, γενετιστές που διαφωνούν με τις επικρατούσες θεωρίες της γενετικής, έχουν ανακαλύψει ότι ο γενετικός χάρτης μας μεταβάλλεται συνεχώς, εξαιτίας θετικών ή αρνητικών αγχωτικών καταστάσεων που βιώνουμε σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας.

Σύμφωνα με την ίδια αρχή, που ισχύει και στο προηγούμενο αξίωμα, η αγχωτική κατάσταση, το στρες είναι αυτό που προηγείται. Αυτό προκαλεί μια λίγο πολύ βαθιά και διαρκή ανισορροπία στον οργανισμό και στο άτομο. Τότε γίνεται μια γενετική αλλαγή για να απεικονισθούν τα νέα δεδομένα της κατάστασής μας, μέσα στη δομή του DNA μας. Αυτό μοιάζει σαν η γενετική κληρονομιά μας να έχει αναλάβει ως αποστολή την παράδοση, την απομνημόνευση όλης της ιστορίας μας, για να διαβιβάσει την πληροφορία, στο μέλλον του ατόμου και του είδους του.

Το να πιστεύουμε επομένως ότι το συγκεκριμένο χρωμόσωμα είναι υπεύθυνο για την συγκεκριμένη ασθένεια είναι, για μια φορά ακόμα, σα να διαβάζουμε αντίστροφα την χρονική αλυσίδα των γεγονότων. Επομένως το να συμπεραίνουμε ότι αντικαθιστώντας κάποιο «παθογόνο» χρωμόσωμα με ένα «υγιές» μπορούμε να εξαφανίσουμε την ασθένεια, είναι σα να λέμε ότι, καταστρέφοντας τη φωτογραφία (τη μνήμη) κάποιου ατυχήματος, ακυρώνεται το ατύχημα ή επισκευάζεται η ζημιά. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι με παρόμοιο συλλογισμό οι γενετιστές, που μας υπόσχονται θαύματα (όπως άλλοι έκαναν με τον καρκίνο σαράντα χρόνια νωρίτερα), εμπλέκονται σε μια νέα μορφή αναθεωρητισμού, σχετικά με τα κύτταρα όμως αυτή τη φορά : «Εάν σβήσω τη μνήμη κάποιου γεγονότος, σβήνω το γεγονός.» Αυτή είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι επενδύσεις δισεκατομμυρίων που γίνονται σήμερα στην γενετική...

Νέο αξίωμα αριθμ. 7 : Δεν σώζεται η ζωή του ασθενούς αφαιρώντας του ένα όργανο.

Διαβάζοντας αυτό το τελευταίο αξίωμα, σε συνδυασμό με όλα τα προηγούμενα, θα καταλάβετε ότι αυτό που ευρέως αποκαλείται ασθένεια δεν είναι παρά η έκφραση μιας ανισορροπίας (μη ορατή διαδικασία) που προσπαθεί να επανέλθει σε ισορροπία (ορατή διαδικασία). Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το όργανο πρέπει να θεωρείται μόνο ως το σημείο εκδήλωσης, μέσα από το οποίο προσπαθεί να εκφραστεί, η διαδικασία της θεραπείας. Σε καμία περίπτωση, δεν είναι η πρωταρχική αιτία! Η αιτία, αυτό το είδαμε ήδη, είναι η εσωτερική σύγκρουση, το έντονο στρες, το οποίο όταν λυθεί, ξεπεραστεί, επιτρέπει τη θεραπεία.

Όταν αφαιρούμε το όργανο, δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να αφαιρούμε ένα σημείο εκδήλωσης της ασθένειας. Και εάν η εσωτερική σύγκρουση μένει ακόμη ενεργή, ο οργανισμός θα βρει άλλα σημεία συνήθως γειτονικά, για να συνεχίσει να εκδηλώνει αυτό που έχει ανάγκη να εκδηλώσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιες γυναίκες, αφού υποβλήθηκαν σε ολική αφαίρεση στήθους, παρουσιάζουν γάγγλια ενώ άλλες όχι. Οι πρώτες δεν έχουν ακόμη λύσει το στρες που είναι υπεύθυνο για τον καρκίνο τους, και γι’ αυτό συνεχίζουν να έχουν συμπτώματα.


Αυτά τα επτά νέα αξιώματα που σας προτείνω να σκεφτείτε, είναι αποτέλεσμα δικής μου σύνθεσης, μετά από 15 χρόνια ενασχόλησής μου, σε βάθος, με τις παραδοσιακές και τις διάφορες ολιστικές ιατρικές. Με ενέπνευσαν επίσης οι ανακαλύψεις που έκαναν επιστήμονες που είχαν το θάρρος να βγουν από την πεπατημένη της μοναδικής κυρίαρχης και ολοκληρωτικής σκέψης που είναι διαδεδομένη στην επιστημονική κοινότητα. Θα μπορούσα να παρουσιάσω τις εργασίες πολλών ερευνητών, αλλά θα περιοριστώ, στα πλαίσια αυτού του άρθρου, στις εργασίες του γιατρού Χάμερ (Γερμανία) και του γιατρού Σαμπά (Γαλλία).



Η νέα ιατρική του γιατρού Χάμερ

Ο γιατρός Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Ryke Geerd Hamer) υπήρξε για πολλά χρόνια διευθυντής σε μια γερμανική κλινική. Η προνομιούχος θέση του, του επέτρεψε να συναντήσει πολλούς καρκινοπαθείς. Χάρις στις περιστάσεις, στην τύχη και στην λεπτομερή παρατήρηση, ο Χάμερ ανακάλυψε τους θεμελιώδεις νόμους που εξηγούν το μηχανισμό της εμφάνισης όλων των καρκίνων και όλων των ασθενειών. Στην περίπτωση αυτού του γιατρού, μπορούμε πραγματικά να μιλήσουμε για νόμους, αφού οι επαληθεύσεις που έγιναν από τον ίδιο και από άλλους ερευνητές και θεραπευτές έδειξαν ότι όλοι ισχύουν στις 100% των περιπτώσεων, πράγμα το οποίο δεν είχε ποτέ συμβεί έως τότε στην ιστορία της ιατρικής.

Ο ατσαλένιος νόμος του καρκίνου που διατυπώθηκε από τον Ρίκε Γκέερτ Χάμερ είναι ο εξής: " Όλοι οι καρκίνοι προκαλούνται και ενεργοποιούνται από έντονες και βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που τις βιώνουμε χωρίς να τις εκφράζουμε. Η φύση της εσωτερικής σύγκρουσης καθορίζει την περιοχή του εγκεφάλου που θα πληγεί και το όργανο στο οποίο θα εντοπισθεί η ασθένεια. " Παρατήρησε λοιπόν ότι οι ασθενείς που είχαν καρκίνο των οστών, για παράδειγμα, είχαν όλοι βιώσει κάποιο σοκ, κάποιο στρες, κάποια έντονη και βίαιη (αιφνίδια) εσωτερική σύγκρουση κατά την οποία αισθάνθηκαν υποτιμημένοι. Επιπροσθέτως, παρατήρησε ότι σε όλους τους ασθενείς που είχαν προσβληθεί από τον ίδιο καρκίνο, είχε εμφανισθεί ένα σημάδι στην ίδια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου τους. Έτσι, ανακάλυψε ότι σε κάθε τύπο στρες αντιστοιχούσε η ίδια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου και το ίδιο συγκεκριμένο όργανο, πάντα το ίδιο.

Ο καρκίνος των οστών αντιστοιχεί στην εσωτερική σύγκρουση της υποτίμησης. Ο καρκίνος των πνευμόνων στη έντονο φόβο του θανάτου. Ο καρκίνος του αριστερού στήθους σε μια γυναίκα δεξιόχειρα, στη έντονη εσωτερική σύγκρουση σε σχέση με ένα παιδί (πραγματικό, εικονικό, φανταστικό ή συμβολικό). Ο καρκίνος του δεξιού στήθους σε μια δεξιόχειρα γυναίκα αντιστοιχεί σε εσωτερική σύγκρουση γενικά με τον σύντροφο (σε μια γυναίκα αριστερόχειρα, οι αντιστοιχίες αντιστρέφονται). Ο καρκίνος του προστάτη αντιστοιχεί στη σεξουαλική εσωτερική σύγκρουση (πραγματική ή συμβολική) σε σχέση με τα παιδιά ή τους απογόνους (ή την ικανότητα δημιουργίας). Και ούτω καθεξής, για όλους τους καρκίνους.

Αυτός ο νόμος έχει επιβεβαιωθεί εδώ και σχεδόν 20 χρόνια από εκατοντάδες θεραπευτές (εκπαιδευμένους από τον Χάμερ ή τους διαδόχους του), σε δεκάδες χιλιάδες ασθενείς, χωρίς εξαίρεση. Αυτό που είναι φανταστικό σε αυτήν την ανακάλυψη, είναι ότι ο μηχανισμός: «σύγκρουση - εγκέφαλος – όργανο» λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Για να το πούμε και αλλιώς, όσο η εσωτερική σύγκρουση είναι ενεργή, η περιοχή του εγκεφάλου που δραστηριοποιείται δίνει διαταγή στη βιολογική διαδικασία να παραγάγει καρκινικά κύτταρα στο όργανο που διαλέχτηκε για να εκφράσει την ανισορροπία. Αντιθέτως, όταν το άτομο λύσει την εσωτερική του σύγκρουση (με οποιονδήποτε τρόπο και αν το κάνει αυτό) και βάλει τέλος στο έντονο στρες του, η ίδια περιοχή του εγκεφάλου αντιστρέφει το πρόγραμμα και δίνει αμέσως διαταγή στη βιολογική διαδικασία, να σταματήσει την παραγωγή καρκινικών κυττάρων και να καταστρέψει τον όγκο που έχει δημιουργηθεί στο όργανο ...

Έτσι σήμερα, αρκετές χιλιάδες ιατρικοί φάκελοι θεραπειών έχουν σχηματιστεί και συγκεντρωθεί από τον γιατρό Χάμερ και τους διαδόχους του. Μέσα σε αυτούς τους φακέλους, απαριθμούνται πολλές αποθεραπείες τις οποίες η επίσημη ιατρική χαρακτηρίζει ως « αυθόρμητες, ανεξήγητες ή αξιοθαύμαστες» : έτσι, ανιχνεύσεις (με σκάνερ), αναλύσεις αίματος, ακτινογραφίες, υποβολές εκθέσεων που έγιναν σε νοσοκομεία, αποδεικνύουν ότι ασθενείς έχουν θεραπευθεί εντελώς από καρκίνους, λευχαιμίες, σκληρύνσεις κατά πλάκας, μυοπάθειες, διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες, κωφώσεις, σοβαρές διαταραχές της όρασης, ψωριάσεις, αλλεργίες, κ.λπ., χωρίς να προσφύγουν στη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία, τη χειρουργική επέμβαση ή άλλες κλασικές θεραπείες που ορίζονται από την ιατρική. Και όμως, πολλοί από αυτούς ήταν καταδικασμένοι από την επίσημη ιατρική, που είχε βεβαιώσει ότι ήταν ανίατοι, ότι θα πεθάνουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κατά τη διάρκεια μιας από τις αναρίθμητες δίκες εναντίον του γιατρού Χάμερ στις οποίες ενάγων ήταν ο ιατρικός σύλλογος, ο δικηγόρος του Χάμερ είχε ζητήσει από το δικαστήριο να συγκρίνει το ποσοστό, σε εθνική κλίμακα, όσων επέζησαν από καρκίνο, με το ποσοστό όσων επέζησαν από καρκίνο ανάμεσα στους ασθενείς του πελάτη του (λαμβάνοντας υπόψη ότι μερικοί από αυτούς είχαν απευθυνθεί σ’ αυτόν, μερικές φορές στο τελευταίο τους στάδιο, απελπισμένοι, αφού είχαν δοκιμάσει τα πάντα). Αυτή η σύγκριση παρουσίασε με περιφανή τρόπο την ανωτερότητα της προσέγγισής του Χάμερ, σε σχέση με την προσέγγιση της επιστημονικής ιατρικής και ολόκληρου του οπλοστασίου της: 95% επιβίωση για περισσότερα από 5 χρόνια για τον Χάμερ, απέναντι στο 30% κατά μέσο όρο, σε εθνική κλίμακα στη Γερμανία. Χωρίς σχόλιο.



Η ασθένεια, είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος στο πρόβλημα των « εσωτερικών συγκρούσεων »

Εάν σταματούσα εδώ την παρουσίασή μου, θα σας άφηνα πιθανώς αμήχανους και με πολλές αμφιβολίες. Εάν δεν καταλάβουμε σε τι πραγματικά χρησιμεύει η ασθένεια, από βιολογική άποψη, οι θεραπείες μπορεί να φανούν μαγικές. Για να το καταλάβουμε αυτό, ο γιατρός Χάμερ έδωσε πρώτα-πρώτα ένα παράδειγμα παρμένο από την ζωική βιολογία: αυτό μιας αλεπούς που βρέθηκε σε κατάσταση μεγάλου στρες σχετικά με την επιβίωσή της.

Ας φανταστούμε ότι μια αλεπού δεν έχει καταφέρει να πιάσει την παραμικρή λεία εδώ και τρεις μέρες. Βρίσκεται σε κατάσταση μεγάλου στρες σχετικά με την σωματική της επιβίωση, όταν επιτέλους, καταφέρνει να αιχμαλωτίσει ένα μικρό κουνέλι που περνάει από εκεί. Τη στιγμή που ετοιμάζεται να το δαγκώσει, να το ξεσκίσει, να το φάει, η αλεπού ακούει έναν από τους χειρότερους εχθρούς της να πλησιάζει : τον κυνηγό. Και τώρα η αλεπού μας βρίσκεται σε τρομερό δίλημμα, ανάμεσα σε δύο απειλές : εάν φάει το γεύμα της, για να ικανοποιήσει την ανάγκη της για τροφή, κινδυνεύει να σκοτωθεί με την κοιλιά γεμάτη · εάν το σκάσει, αφήνοντας τη λεία της, κινδυνεύει ίσως να πεθάνει της πείνας λίγο αργότερα. Για να βγει από αυτό το δίλημμα, αποφασίζει να καταπιεί ολόκληρο το πόδι του κουνελιού και να φύγει μακριά.

Εκείνη την στιγμή, ένας άλλος κίνδυνος απειλεί την αλεπού : κινδυνεύει να πεθάνει από απόφραξη εντέρου, επειδή αυτό το ολόκληρο πόδι δεν μπορεί ούτε να ξανανεβεί από το στομάχι, ούτε να συνεχίσει τη διαδρομή του μέσα στο έντερο. Βρισκόμαστε, λέει ο Χάμερ, μπροστά σε μια έντονη και βίαιη εσωτερική σύγκρουση που σχετίζεται με την ανάγκη να χωνευτεί κάτι. Για να λύσει αυτό το πρόβλημα, ο εγκέφαλος ενεργοποιεί την τέλεια λύση που θα εξασφαλίσει την επιβίωση του ατόμου : ενεργοποιεί ένα πρόγραμμα παραγωγής πεπτικών υπερκυττάρων στα τοιχώματα του στομαχιού. Στόχος: η χώνεψη του ποδιού που έχει σφηνώσει στο στομάχι, να γίνει πέντε φορές πιο γρήγορα και πέντε φορές καλύτερα. Όσο ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, ο εγκέφαλος συνεχίζει να διατάζει την παραγωγή αυτών των πεπτικών υπερκυττάρων που έχουν σαφώς ανώτερες επιδόσεις από τα κανονικά. Αλλά μόλις το πόδι χωνευθεί εντελώς, μια διαδικασία βιοανάδρασης ενημερώνει τον εγκέφαλο ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί. Στη στιγμή ο εγκέφαλος βάζει τέλος στο πρόγραμμα της παραγωγής και δίνει διαταγή να εξαλειφθούν αυτά τα υπερκύτταρα, που θα απέβαιναν επικίνδυνα εάν παρέμεναν στο στομάχι. Μερικές ημέρες αργότερα, εάν ναρκώσουμε την αλεπού και εξετάσουμε τα τοιχώματα του στομαχιού της, θα μπορέσουμε να παρατηρήσουμε ουλές, μάρτυρες της πρόσφατης εξάλειψης των υπερκυττάρων. Συμπέρασμα : χάρη σε αυτόν τον προγραμματισμό ,τον εγγεγραμμένο στη βιολογική διαδικασία εδώ και εκατομμύρια χρόνια, ο εγκέφαλος της αλεπούς διάλεξε την καλύτερη ανάμεσα σε όλες τις λύσεις, έτσι ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωσή της. Το μόνο που δεν σας είπα ακόμη, είναι ότι αυτά τα υπερκύτταρα είναι αυτό που κοινώς αποκαλούμε, καρκινικά κύτταρα του στομαχιού !

Έτσι, σύμφωνα με τους Χάμερ και Σαμπά, βάσει επαληθεύσεων που έγιναν στο εργαστήριο, αυτό που αποκαλούμε καρκινικό κύτταρο έχει τις ίδιες λειτουργίες με ένα κανονικό κύτταρο, αλλά με πολλαπλάσιες επιδόσεις. Ένα καρκινικό κύτταρο στομαχιού χωνεύει πολύ πιο γρήγορα και δυνατά από ένα κανονικό κύτταρο. Ένα καρκινικό κύτταρο παγκρέατος παράγει πολύ περισσότερη ινσουλίνη, ένα καρκινικό κύτταρο του στήθους παράγει πολύ περισσότερο γάλα, ένα καρκινικό κύτταρο πνεύμονα έχει πολύ μεγαλύτερη ικανότητα ανταλλαγής οξυγόνου αίματος, ένα καρκινικό κύτταρο νεφρού φιλτράρει σαφώς περισσότερο, κ.λπ..

Ας σημειώσουμε, μια και το έφερε ο λόγος, ότι ο γιατρός Κλωντ Σαμπά (Claude Sabbah) γενίκευσε τις ανακαλύψεις του Χάμερ αποδεικνύοντας ότι όλες οι ασθένειες, όποιες και αν είναι αυτές (από την πιο καλοήθη ως την πιο σοβαρή), είναι αποτέλεσμα κάποιου σοκ ή στρες που το βιώσαμε χωρίς να το εκφράσουμε, και ενεργοποιούνται από τον εγκέφαλο, ως η τέλεια λύση για την εξασφάλιση της επιβίωσης.



Γιατί πεθαίνουμε από τις ασθένειές μας;

Τότε, θα μου πείτε, εάν οι ασθένειες είναι οι τέλειες λύσεις που είναι γραμμένες στη βιολογική διαδικασία για να εξασφαλίσουν την επιβίωσή μας, γιατί πεθαίνουμε από καρκίνο ή άλλες ασθένειες; Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να καταλάβουμε, με ποιο τρόπο επεξεργάζεται ο εγκέφαλός μας τις πληροφορίες που φτάνουν σ’ αυτόν. Δηλαδή πρέπει να γνωρίζουμε, ότι ο εγκέφαλος δεν κάνει καμία διάκριση ανάμεσα σε μια πραγματική και μια φανταστική, εικονική ή συμβολική πληροφορία. Για να το αποδείξουμε, ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα ·
- Εάν ξαφνικά βρεθείτε όρθιος στο χείλος της χωρίς παραπέτο στέγης ενός 20όροφου κτιρίου, ο εγκέφαλός σας θα ερμηνεύσει αυτήν την κατάσταση ως πραγματικό κίνδυνο: θα ενεργοποιήσει μια σειρά φυσιολογικών αντιδράσεων και ανακλαστικών συμπεριφοράς (άνοδος του ποσοστού της αδρεναλίνης, επιτάχυνση του καρδιακού παλμού, άγχος, ίλιγγος, κ.λπ.). Εδώ, έχει επεξεργαστεί μια πραγματική πληροφορία ·
- Εάν, διαβάζοντας το παραπάνω παράδειγμα, φανταστήκατε τον εαυτό σας σ’ αυτή τη θέση, πιθανώς ο εγκέφαλός σας να ενεργοποίησε τις ίδιες αντιδράσεις. Εντούτοις, δεν βρισκόσαστε πραγματικά σε κίνδυνο, αφού ήσασταν καθισμένος και διαβάζατε. Ο εγκέφαλός σας όμως επεξεργάστηκε μια φανταστική πληροφορία, σαν να ήταν πραγματική ·
- Εάν, τώρα, κατά τη διάρκεια ηλεκτρονικού παιχνιδιού ή κάποιας κινηματογραφικής προβολής, το σενάριο σάς προβάλει στο χείλος μιας στέγης, με το κενό από κάτω, σκηνή τραβηγμένη από την οπτική γωνία του ήρωα, και εάν είστε αρκετά βυθισμένος, συνεπαρμένος μέσα στην εικόνα, ο εγκέφαλός θα αντιδράσει και πάλι με το ίδιο τρόπο. Εδώ, θα έχει επεξεργαστεί μια εικονική πληροφορία σα να ήταν πραγματική ·
- Και τέλος, εάν σας ανακοινώσουν ξαφνικά ότι η επιχείρηση στην οποία εργάζεστε κήρυξε πτώχευση, τη στιγμή που εσείς έχετε μόλις πάρει ένα μεγάλο δάνειο από την τράπεζα, θα αισθανθείτε ίσως τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια σας. Ο εγκέφαλος θα ενεργοποιήσει και πάλι τις ίδιες αντιδράσεις, παρόλο που ή άβυσσος που έχετε μπροστά σας, δεν είναι παρά συμβολική. Έτσι, θα έχει επεξεργαστεί μια συμβολική πληροφορία σα να ήταν πραγματική.

Εάν κατανοήσετε αυτό το παράδειγμα, θα καταλάβετε εύκολα ότι ό,τι λέμε, ό,τι σκεφτόμαστε εκλαμβάνεται από τον εγκέφαλό μας ως πραγματική πληροφορία, την οποία έχει υποχρέωση να επεξεργαστεί, ως υπερυπολογιστής. Έτσι εάν, μιλώντας για ένα φίλο, πείτε: " αυτό δεν θα του συγχωρήσω ποτέ. Δεν θα μπορέσω ποτέ να το χωνέψω ", και αυτή η φράση πραγματικά αντανακλά αυτό που έντονα αισθάνεστε, τότε ο εγκέφαλός σας θα λάβει αυτήν την συμβολική πληροφορία και θα την επεξεργαστεί σα να ήταν πραγματική. Εάν η σύγκρουση που βιώνετε στη σχέση σας με το άλλο άτομο είναι πολύ έντονη και δεν καταφέρνετε να εκφράσετε όλη τη δυσαρέσκεια που αισθάνεστε, είναι πολύ πιθανό ο εγκέφαλος να ξεκινήσει πρόγραμμα παραγωγής πεπτικών υπερκυττάρων (δηλαδή καρκινικών κυττάρων) για να χωνέψει αυτό που δεν μπορείτε να χωνέψετε…

Η διαφορά με την περίπτωση του ποδιού που σφήνωσε στο στομάχι της αλεπούς, είναι ότι εάν δεν συμφιλιωθείτε με τον φίλο σας, εάν παραμείνετε στις θέσεις σας, εάν δεν τον συγχωρέσετε, δεν θα μπορέσετε πράγματι ποτέ να χωνέψετε αυτό που σας έκανε. Κατά συνέπεια ο εγκέφαλός σας θα συνεχίζει να λαμβάνει το μήνυμα ότι κάτι δεν έχει ακόμη χωνευθεί. Και υπάκουα, θα συνεχίζει το πρόγραμμα της παραγωγής καρκινικών κυττάρων. Μαντεύετε τη συνέχεια : αργά ή γρήγορα, εξαιτίας της ανώμαλα υπερβολικής ικανότητας πέψης, θα αρχίσετε να αισθάνεστε πόνους, οι τροφές δεν θα χωνεύονται σωστά. Θα σας γίνει τότε διάγνωση καρκίνου του στομάχου, που οι γιατροί θα προσπαθήσουν να εξαφανίσουν με τα διάφορα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους.

Αλλά αρχίζετε να μαντεύετε αυτό που υπάρχει κίνδυνος να επακολουθήσει. Ακόμα και αν σας έκαναν ολική αφαίρεση στομάχου, ο εγκέφαλός σας θα συνέχιζε να δίνει την εντολή για την παραγωγή καρκινικών κυττάρων στην περιοχή του σώματος όπου βρισκόταν το στομάχι. Κάποιους μήνες αργότερα, οι γιατροί θα ανακάλυπταν αυτό που θα ονόμαζαν υποτροπή ή μετάσταση, ενώ αυτό δεν θα ήταν παρά η συνέχιση του προγράμματος που είχε ξεκινήσει ο εγκέφαλός σας, βασιζόμενος σε μια συμβολική πληροφορία σχετικά με την σύγκρουση που βιώσατε με κάποιο φίλο.

Για να πάμε ακόμη μακρύτερα, εάν σοκαριστείτε από την απαισιόδοξη διάγνωση του καρκινολόγου σας και αισθανθείτε μεγάλο φόβο θανάτου, ο εγκέφαλός σας θα αρχίσει καινούργιο πρόγραμμα παραγωγής υπερκυττάρων ,στον πνεύμονα, που αργότερα θα χαρακτηριστεί από τους γιατρούς καρκίνος του πνεύμονα. Και ούτω καθεξής, μέχρις ότου επέλθει ο θάνατος.


Πώς να προλάβουμε τις ασθένειες και πώς να τις θεραπεύσουμε ;

Στο τελευταίο μου βιβλίο «Η γλώσσα της θεραπείας» έχω περιγράψει λεπτομερώς τις διαδικασίες που, ξεκινώντας από έντονα ψυχικά σοκ ή μεγάλο στρες, καθορίζουν και προκαλούν τις σωματικές ασθένειές μας. Στα πλαίσια αυτού του άρθρου μου φαίνεται άχρηστο να προχωρήσω βαθύτερα, αφού η ίδια λογική ισχύει για όλες τις ασθένειες, ανεξάρτητα από τον βαθμό έντασης και σοβαρότητάς τους.

Αυτό που πρέπει να συγκρατήσουμε από όλα αυτά είναι, ότι από τη μια, ο εγκέφαλος δε σφάλει ποτέ και από την άλλη, ότι αυτός είναι που ενεργοποιεί όλες τις «ασθένειες» έτσι ώστε να εγγυηθεί στο άτομο τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης. Είναι φανερό ότι το ενδιαφέρον μιας τέτοιας θεώρησης είναι τεράστιο. Πράγματι, για πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής, καμιά πάθηση, καμιά ανισορροπία μας δεν οφείλεται στην τύχη. Όλα εκδηλώνονται σύμφωνα με τους αμετάβλητους νόμους της Βιολογίας των Ζωντανών Όντων, όπως λέει ο γιατρός Κλωντ Σαμπά.

Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα, ότι εάν μάθετε τους νόμους της Νέας Ιατρικής του Ρίκε Γκέερτ Χάμερ ή της Ολιστικής Βιολογίας του Κλωντ Σαμπά, που είναι αμετάβλητοι όσο και οι νόμοι της φυσικής ή της χημείας, θα μπορείτε όχι μόνο να καταλάβετε από πού προέρχονται όλες οι ασθένειές σας, αλλά κυρίως θα μπορείτε να τις προλαμβάνετε και να τις θεραπεύετε. Πώς ; Μαθαίνοντας τις βασικές αρχές της επικοινωνίας τις οποίες κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να κατέχει : το να εκφράζει τις ανάγκες και τα συναισθήματά του, να τολμά να αντιπαρατίθεται στους άλλους (με σεβασμό βέβαια), να αναγνωρίζει και να δέχεται την πραγματικότητα όπως αυτή είναι, οι πράξεις του να είναι προσαρμοσμένες στην πραγματικότητα, να τελειώνει τις όποιες συναισθηματικές εκκρεμότητες έχει με τους άλλους, να συγχωρεί. Ας πάρουμε αυτές τις αρχές μία μία, για να εξετάσουμε με ποιο τρόπο μπορούν να μας κάνουν να αποφύγουμε τις ασθένειες ή να μας θεραπεύσουν...


- να εκφράζουμε τις ανάγκες μας : πολλές απογοητεύσεις, πολλές καταστάσεις στρες προέρχονται από το γεγονός ότι αφενός, λίγοι είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουν συνειδητά τις αληθινές ανάγκες τους και αφετέρου, ακόμη πιο σπάνιοι είναι εκείνοι που έχουν την ικανότητα να τις εκφράσουν με κατάλληλο τρόπο. Συνεπώς, συσσωρεύουμε μίση και μνησικακίες, μένουμε μπλοκαρισμένοι σε αδιέξοδα. Αισθανόμαστε βέβαια ότι κάτι δεν μας ταιριάζει, αλλά δεν γνωρίζουμε πώς να ξεφύγουμε. Μας συμβαίνουν συχνά απαράδεκτα πράγματα. Εντούτοις τα δεχόμαστε, επειδή δεν γνωρίζουμε ούτε καν τα όριά μας, σχετικά με το τι θέλουμε και τι δεν θέλουμε, τι μπορούμε και τι δεν μπορούμε.
Το να ξαναμάθουμε να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες μας και τα όριά μας για όσα δεν θέλουμε πια, το να είμαστε ικανοί να τα εκφράσουμε στους συνομιλητές μας, χωρίς να φοβόμαστε τις συνέπειες, αυτό είναι ένας από τους τρόπους που μπορεί να προλάβουν ή να θεραπεύσουν τις ασθένειες που προκαλούνται από τις ανθρώπινες εσωτερικές συγκρούσεις και τις απογοητεύσεις.


- να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας : Το συναίσθημα μοιάζει με το σύμπτωμα. Είναι ο δείκτης του βαθμού ικανοποίησης ή μη ικανοποίησης των αναγκών μας. Μια ανάγκη μας ματαιώνεται· εμφανίζεται ένα δυσάρεστο συναίσθημα (θυμός, θλίψη, φόβος, κ.λπ.). Μια ανάγκη μας ικανοποιείται· ένα ευχάριστο συναίσθημα θα εκδηλωθεί (χαρά, ευχαρίστηση, κ.λπ.). Δυστυχώς, η παιδεία μας μας έχει διδάξει, να αντιμετωπίζουμε τα συναισθήματά μας όπως η ιατρική αντιμετωπίζει τα συμπτώματα : να τα αρνούμαστε, να τα απορρίπτουμε, να τα εξαφανίζουμε. Με αυτό τον τρόπο στερούμαστε τα καλύτερα σημάδια, που έχουμε στη διάθεσή μας για να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι είναι καλό για μας και τι δεν είναι. Αυτή η άγνοιά μας μάς οδηγεί στην απογοήτευση, αφού μην έχοντας πια τους φωτεινούς δείκτες στον πίνακα ελέγχου, δεν ειδοποιούμαστε καν ότι μια ή περισσότερες ανάγκες μας ματαιώνονται. Σ’ αυτό το σημείο ο εγκέφαλος παίρνει αναγκαστικά τα ηνία, για να εγγράψει στη βιολογική διαδικασία των οργάνων τις ίδιες πληροφορίες που μας είχαν δώσει τα συναισθήματα [θυμηθείτε : στο παράδειγμα με το αυτοκίνητο, εάν οι φωτεινοί δείκτες του πίνακα ελέγχου (τα συναισθήματα) δεν λειτουργούν πια ή δεν ληφθούν υπόψη, η βλάβη θα εκδηλωθεί στα όργανα της μηχανής (στα όργανα του σώματος)].
Το να ξαναμάθουμε λοιπόν να ακούμε τα συναισθήματά μας, να τα αναγνωρίζουμε και να τα δεχόμαστε, να τα ευχαριστούμε μάλιστα που επαγρυπνούν για μας, είναι ένας πρώτος σταθμός για να αποφεύγουμε τις καταστρεπτικές εσωτερικές συγκρούσεις και το στρες. Εάν, επιπλέον, μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας με τρόπο κατάλληλο, υπεύθυνα, χωρίς να αποδίδουμε στους άλλους την ευθύνη, θα μπορέσουμε πολύ γρήγορα να ξαναβρούμε την ισορροπία μας.


- να τολμούμε τις αντιπαραθέσεις, με σεβασμό στους άλλους :
πόσες φορές, σε δύσκολες, τεταμένες, δυσάρεστες καταστάσεις, δεν συνέβη να μη τολμήσουμε να πούμε τα πράγματα στον άλλο, με σεβασμό, αλλά και σταθερά, με θάρρος ; Πόσες φορές δεν κατάπιαμε τα λόγια μας από φόβο μην προκαλέσουμε σύγκρουση ; Φοβόμαστε συχνά να πούμε δυσάρεστα πράγματα, επειδή πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να διατηρούμε την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Όμως αυτή η ειρήνη είναι απατηλή, αφού μέσα μας μπορεί να γεννιέται ένα ισχυρό βίαιο συναίσθημα. Σημειώστε ότι ακόμη και ο υπολογισμός είναι λανθασμένος : θέλοντας να αποφύγουμε τη σύγκρουση, δεν λέμε αυτό που θα έπρεπε να ειπωθεί. Όμως, μην λέγοντας τίποτα, αυξάνουμε την αίσθηση απογοήτευσης και μνησικακίας μέσα μας, μέχρι που η κατάσταση γίνεται αφόρητη. Τότε, είτε ξεσπάμε βίαια πάνω στον άλλο, οπότε συμβαίνει αυτή η σύγκρουση και η ρήξη που ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, είτε καταπίνουμε τα συναισθήματά μας για άλλη μια φορά, και τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια, που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που έχουμε δημιουργήσει ...
Το να τολμάμε την σύγκρουση, είναι το να μάθουμε να μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν, ήρεμα, χωρίς υπεκφυγές. Το να μάθουμε να εκφράζουμε με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους.


- να αναγνωρίζουμε και να δεχόμαστε την πραγματικότητα όπως αυτή είναι : συχνά έχω παρατηρήσει, ότι πολλές ασθένειες ξεκινάνε όταν αρνούμαστε να δούμε μια κατάσταση, όταν της αντιστεκόμαστε, όταν δεν δεχόμαστε αυτό που μας συμβαίνει. Έτσι, μπορεί να μπούμε σε καταστάσεις εσωτερικής σύγκρουσης, αντίστασης, αυτοϋποτίμησης, απώλειας της ταυτότητας ή του χώρου κυριαρχίας μας. Και όσο περισσότερο μαχόμαστε την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο ενισχύουμε την επιρροή της και τη δύναμή της πάνω μας, μέχρις ότου εξαντληθούμε.
Χωρίς να είμαστε καθόλου μοιρολάτρες (το θέμα δεν είναι να είμαστε ανθρώπινα ράκη που δέχονται τα πάντα χωρίς αντίδραση, αντιθέτως), το να δεχόμαστε την πραγματικότητα είναι το να τολμάμε να την κοιτάμε κατάματα, αντικειμενικά, χωρίς να κρίνουμε. Είναι επίσης το να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τα γεγονότα, θεωρώντας τα ούτε καλά, ούτε κακά : η συμβουλή μου είναι, να θεωρούμε μάλλον ό,τι μας συμβαίνει σαν ευκαιρίες που μας προσφέρονται για να μάθουμε κάτι καινούργιο.

- οι πράξεις μας να είναι προσαρμοσμένες στην πραγματικότητα : Ο Γιούνγκ επέμενε πολύ σε αυτό το σημείο. Πράγματι, δεν υπάρχει θεραπεία εάν δεν δράσουμε πραγματικά. Συχνά, μένουμε εγκλωβισμένοι στις εσωτερικές συγκρούσεις μας και τα στρες, επειδή δεν τολμάμε να δράσουμε. Ή ακόμα χειρότερα : επειδή νομίζουμε ότι αρκεί να συνειδητοποιήσουμε την αιτία του καρκίνου μας για να θεραπευθούμε. Λάθος. Όσοι πίστεψαν πως είναι έτσι, έχουν πεθάνει. Η δράση είναι ο μόνος τρόπος να δώσουμε στον εγκέφαλο την πληροφορία ότι η συγκρουσιακή κατάσταση τελείωσε. Ειδάλλως, το είδαμε παραπάνω, η ενεργοποίηση της ασθένειας δεν θα σταματήσει ποτέ.

- να τελειώνουμε τις όποιες συναισθηματικές εκκρεμότητες έχουμε με τους άλλους: αυτή η έννοια εκφράστηκε για πρώτη φορά από την Ελίζαμπεθ Κίμπλερ Ρος (Kübler-Ross), την ελβετίδα γιατρό που μετανάστευσε στις Η.Π.Α, από όπου ξεκίνησε η εφαρμογή της φροντίδας για την ανακούφιση των βαριά ασθενών, που σήμερα είναι διαδεδομένη σε ολόκληρο τον κόσμο. Έλεγε, ότι πολλοί ασθενείς, στο τέλος της ζωής τους, αισθανόντουσαν την απόλυτη ανάγκη να συμφιλιωθούν με αυτούς με τους οποίους είχαν έρθει σε ρήξη. Παρατήρησε χιλιάδες φορές, ότι μόλις αυτές οι εκκρεμείς υποθέσεις έκλειναν, οι ασθενείς πέθαιναν την ίδια νύχτα, νηφάλιοι και γαληνεμένοι.
Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να περιμένουμε το τέλος της ζωής μας, στο τελευταίο στάδιο μιας μακράς και επίπονης ασθένειας για να το κάνουμε αυτό. Από προσωπική εμπειρία ξέρω, ότι κλείνοντας ταχτικά τις εκκρεμείς υποθέσεις μου, με βοηθάει να διατηρώ την ισορροπία μου και να μην δημιουργώ άχρηστες και επιζήμιες πηγές άγχους.


- να συγχωρούμε : τέλος, τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, να συγχωρούμε. Όχι, να συγχωρήσουμε τον άλλο για το κακό που μπορεί να μας έχει κάνει, αλλά να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για τον πόνο που δεχτήκαμε να ζήσουμε τόσο καιρό, μέχρις ότου χαλαρώσουμε, μέχρις ότου εκφράσουμε στον άλλο τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας, μέχρις ότου τολμήσουμε την αντιπαράθεση, μέχρις ότου, επιτέλους, αναγνωρίσουμε και δεχτούμε την πραγματικότητα, μέχρις ότου κλείσουμε τις εκκρεμότητές μας.
Όσο και αν μας εκπλήσσει, υπεύθυνοι για τα σοκ, τις εσωτερικές συγκρούσεις, το στρες μας, δεν είναι ποτέ οι άλλοι, ούτε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας. Δηλαδή, τελικά, με πολλή αγάπη, χιούμορ και ταπεινότητα, θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον εαυτό μας για την ηλιθιότητά μας και να μας συγχωρήσουμε για το κακό που μας κάναμε.

Συμπεράσματα

Στο τέλος αυτού του άρθρου, θέλω να βγάλω μερικά σύντομα συμπεράσματα. Πρώτα πρώτα, δεν υπήρξε στόχος μου να σας πείσω ότι οι πεποιθήσεις σας σχετικά με την υγεία και την ασθένεια είναι λανθασμένες. Ξέρω πολύ καλά ότι θα χρειαζόταν να παραθέσω πολύ περισσότερα, για να σας κάνω να αλλάξετε απόψεις. Στόχος μου ήταν να σας προτείνω μια θεώρηση του πώς θα είναι πιθανώς στο μέλλον η κατανόηση της ασθένειας και της θεραπείας. Εάν κάποια από αυτές τις ιδέες βρήκε απήχηση μέσα σας, σας προσκαλώ να εμβαθύνετε την έρευνά σας, να ενημερωθείτε, να διαβάσετε τα βιβλία που αρχίζουν τώρα να βγαίνουν σχετικά με το θέμα ... Και κυρίως, να πειραματιστείτε μόνοι σας με τον εαυτό σας, όπως κάνω εγώ, εδώ και 18 χρόνια.

Έπειτα, αυτή η θεώρηση μας κομίζει ένα εξαιρετικά καλό νέο : η ασθένεια δεν είναι μοιραία, δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Που θέλει να πει, ότι αλλάζοντας τις συνήθειες συμπεριφοράς μας, τους τρόπους σκέψης μας, τη συναισθηματική ζωή μας, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την επήρεια των ασθενειών πάνω μας. Επιπλέον, ακόμα και αν κάπου κάπου αρρωσταίνουμε, δεν θα εξαρτόμαστε πια από τους θεραπευτές που βρίσκονται σε θέση εξουσίας σε σχέση με μας. Ξαναβρίσκουμε, επιτέλους, την αυτονομία μας, την ελευθερία μας, την αυτοκυριαρχία μας.

Και τέλος, ως ασθενείς και ως πολίτες, έχουμε όλοι το καθήκον να ενημερώνουμε τον περίγυρό μας, όσο περισσότερο μπορούμε, γύρω από αυτές τις νέες έρευνες, έτσι ώστε η τρέλα που έχει καταλάβει την ιατρική, πολιτική και οικονομική εξουσία σε σχέση με κάθε τι το εναλλακτικό, να γελοιοποιηθεί, να αποδειχθεί ακατάλληλη, ξεπερασμένη.
Όταν βλέπω τις διώξεις τις οποίες υφίστανται πολλοί θεραπευτές που έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν πραγματικά την υγεία και τον ασθενή (και επομένως να μην υπηρετούν πια τα συμφέροντα των μεγάλων φαρμακευτικών ομίλων), γνωρίζω ότι αυτή η νέα μορφή ιεράς εξέτασης δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν θα είμαστε αρκετοί για να πούμε ευθέως στους κλασσικούς γιατρούς μας, αυτό που πραγματικά μας θεράπευσε. Αλλιώς, η ασθένεια θα παραμείνει για πολύ ακόμη στα χέρια αυτών που έχουν πάρει την εξουσία πάνω στη ζωή μας και το σώμα μας. Έχουμε τον κόσμο που μας αξίζει. Θα έχουμε τον κόσμο που δικαιούμαστε ; Αυτό θα εξαρτηθεί από μας.


Του Ζαν-Ζακ Κρεβκέρ (Jean-Jacques CREVECOEUR)

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ!!!

ΠΕΡΙΕΓΗΘΕΙΤΕ ΣΤΟ BLOG ~)Ι(~ ΕΛ-ΛΗΝΩΝ ΔΙΚΑΙΟΝ ~)Ι(~ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΣΧΟΛΕΙΤΕ ΜΕ ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΕΘΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. ΒΡΕΙΤΕ ΟΤΙ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Αναγνώστες